05/10/2026
Die belofte wat die lente elke jaar vir boere inhou is weer besig om in vervulling te gaan. Die weiding is pragtig en die veld is in groot dele van ons land oortrek met n blomme kombers. Ons vee se kondisie is goed en kort, kort sien jy n skaapooi wat wydsbeen haar lam laat suip of n kalfie wat speels bokappel agter sy ma aan.
Die natuur is tevrede en soos altyd sorg die Skepper vir sy skepping.
Tog is daar tenspyte van hierdie belofte en goeie vooruitsigte die ewigdurende gevare en bedreigings wat agter in elke boer se kop en gemoed maal.
Die konstante ekonomiese druk, die gevare en bedreigings mbt plaasveiligheid, die verval van die plattelandse infrastruktuur en tussen al hierdie “buite probleme” is daar ook die “binne probleme” soos verbrokkelende verhoudings, siektes en gebrek wat soos n kanker aan sy gemoed vreet en hom weerloos laat teen die storms wat om hom woed.
Die wedloop van die lewe wat strek oor eeue heen tussen daardie twee aards vyande wat mekaar die stryd aansê in elke boer se gemoed, die stryd tussen beloftes en bedreigings.
In die gemoed van ou Isreal vind daardie wedloop ook plaas met die “belofte” van n Kanaan in die een baan en die “bedreiging” van die Farao kort op sy hakke in die ander baan. Die “belofte” loop gemaklik voor tenspyte van uitdagings, maar dan skielik een oggend kom die lewe tot stilstand voor die Rooisee.
Dit is dan ook die plek waar so baie van ons boere vandag te staan gekom het. Baie van ons staan voor ons eie “Rooisee” en ooral hoor jy die versugtinge na die vleispotte van Egipte. Die verlange na die goeie ou dae, toe alles nog reg geloop het. Dit is nou maar eenmaal die aard van die mens om die slegte te vergeet en die goeie te onthou en daarom dan ook die alewige verlange na dit wat was.
Tog sal dit ons nie veel baat om voor ons “Rooisee” stil te staan en verlang nie, al wat gebeur is dat die “bedreiging” vinnig inhaal op sy agterstand en ons uiteindelik sal oorrompel daar waar ons sit en verlang na die dinge wat verby is.
Nee, ons moet oorent kom en doelbewus kies om te glo in die Leidsman wat ons tot hier gelei het en wat vir ons n toekoms belowe. Hy sal vir ons die onmoontlike bewerk en ons “Rooisee” vir ons oopkloof.
Wat van ons verwag word is om te werk en te glo. Deur dit te doen sal die “belofte” waar word wanneer ons deur die see van Sy genade trek, terwyl die branders van Sy toorn die “bedreiging” verswelg.
In tye soos hierdie is dit belangrik om te onthou dat daar al tye soos hierdie was. Ons voorgeslagte moes veel groter uitdagings die hoof bied met baie minder hulpbronne, kennis en vaardighede tot hul beskikking. Tog het hul gekies om vas te hou aan die “belofte” van hul eie Kanaan en sodoende die “bedreigings” van Egipte verslaan.
Hou goeie moed boere en word nie moedeloos. Verlang ook nie terug na die dae van gister nie, want die Groot Boek leer dat dit nie uit wysheid is wat ons sê dat daardie dae beter was nie. Doen wat jou hand vind om te doen, doen dit in volharding en geloof en ervaar hoe jy droogsvoet deur jou“Rooisee” loop en ons Skepper sy beloftes vir jou waarmaak.
Sterkstaan Boervolk…. Sterkstaan!
- Tiaan Theron
