Intalio

21/08/2026

NIS2, DORA, audyty, zarządzanie dostępami... 🔐
Wymagań przybywa, a ktoś musi przełożyć je na realne procesy i systemy.

Na profilu INTALIO pokazujemy, jak krok po kroku porządkować dostępy IT, automatyzować procesy i przygotowywać organizację do nowych wymagań - bez zbędnej teorii i straszenia regulacjami.

Konkretna wiedza dla osób odpowiedzialnych za IT, bezpieczeństwo i zgodność.

➡️ Obserwuj INTALIO i sprawdź, jak świadomie rozwijać bezpieczne i uporządkowane środowisko IT.

11/08/2026

Masz Excela do zarządzania uprawnieniami? To lepiej, niż myślisz.✅

Problemem nigdy nie był sam Excel. Widzieliśmy organizacje z drogimi systemami , w których uprawnienia i tak były bałaganem - bo nikt nie traktował ich jako procesu, tylko jako jednorazowe wdrożenie. I widzieliśmy organizacje z prostym arkuszem, które radziły sobie lepiej niż niejeden system, bo ktoś konkretny za ten arkusz odpowiadał.📋

Prawdziwe pytania nie brzmią "Excel czy system". Brzmią:

❔ Kto jest właścicielem tego arkusza - kto go aktualizuje, gdy coś się zmienia w strukturze zespołu?

❔ Czy istnieje ustalony rytm przeglądu - raz na kwartał, raz na pół roku - czy arkusz żyje własnym życiem od dwóch lat?

❔ Co się dzieje, gdy pracownik zmienia dział albo odchodzi z firmy - czy ktoś faktycznie wraca do arkusza i go poprawia?

Jeśli na te trzy pytania macie odpowiedź, jesteście w lepszej sytuacji niż większość firm, które inwestują w system tylko po to, żeby go potem zostawić samemu sobie. Dobrze zarządzany arkusz z jasnym właścicielem i cyklicznym przeglądem bije źle wdrożony system bez procesu - zawsze.

Automatyzacja ma sens dopiero wtedy, gdy jest na czym ją oprzeć. nie zaczyna od wymiany Excela na system. Zaczyna od uporządkowania procesu, który już macie - a dopiero potem, krok po kroku, przenosi go na narzędzie, które odciąża ludzi, zamiast dokładać im pracy.

Nie wiecie, czy Wasz obecny proces jest gotowy na kolejny krok?
Porozmawiajmy o tym, jak to wygląda u Was 👉 zantiga.pl

06/08/2026

Zanim zaczniecie myśleć o narzędziu do zarządzania uprawnieniami, warto odpowiedzieć na prostsze pytanie:
“Czy wiecie, ile systemów IT działa w Waszej organizacji i kto za każdy z nich odpowiada?📋

To pytanie brzmi banalnie, ale z naszego doświadczenia we wdrożeniach wynika, że rzadko ma szybką odpowiedź. Z naszych rozmów przeprowadzonych z pracownikami urzędów wynika, że nawet 70% organizacji ma systemy, które nie są objęte żadną centralną ewidencją dostępu. Działają "obok" - zarządzane lokalnie, czasem znane tylko jednej osobie w dziale. ⚠️

To właśnie tu zaczyna się droga do zgodności z .
Nie od zakupu systemu, tylko od inwentaryzacji:

➡️ jakie systemy IT mamy,
➡️ kto jest ich właścicielem biznesowym,
➡️ kto decyduje, do czego system służy,
➡️ kto zatwierdza dostęp,
➡️ kto administruje nim technicznie.

Widzieliśmy wielokrotnie, jak organizacje odkładają temat zarządzania dostępami, bo wyobrażają sobie duży projekt wdrożeniowy. Tymczasem porządek zaczyna się od małego, konkretnego kroku. Dopiero na takim fundamencie sensownie buduje się dalszą automatyzację. 🔐

Towarzyszymy organizacjom właśnie od tego etapu - pomagamy uporządkować wiedzę o systemach i właścicielach, zanim zaczniemy rozmawiać o wdrożeniu.

To podejście ewolucyjne: jeden krok, jedno wymaganie na raz, bez rewolucji w istniejącej strukturze.

Umówmy się na rozmowę o Waszym środowisku IT i zacznijmy od pierwszego, bezkosztowego kroku → zantiga.pl

04/08/2026

Pracownik, który każdego dnia loguje się do 7 różnych systemów, prędzej czy później zaczyna szukać skrótów.

Nie dlatego, że lekceważy bezpieczeństwo.

Dlatego, że organizacja stworzyła mu środowisko, w którym bezpieczeństwo konkuruje z wygodą codziennej pracy. 🔐

Oddzielne loginy.
Oddzielne hasła.
Różne zasady dostępu.
Różne aplikacje i usługi.
Różne miejsca, w których trzeba potwierdzać tożsamość.

W praktyce bardzo często prowadzi to do ryzykownych zachowań:
🔸 używania podobnych haseł w wielu systemach,
🔸 zapisywania haseł „na chwilę”,
🔸 resetów, które obciążają dział IT,
🔸 logowania przez słabsze metody uwierzytelniania,
🔸 frustracji użytkowników, którzy chcą po prostu wykonać swoją pracę.

Problem nie zawsze leży po stronie pracownika.
Często leży w rozproszonym logowaniu.

Dlatego wdrażamy rozwiązania centralnego uwierzytelniania oparte na i Yubico. To podejście, które pozwala uprościć dostęp do systemów, a jednocześnie podnieść poziom bezpieczeństwa organizacji.

Keycloak umożliwia między innymi:
✅ Single Sign-On, czyli jedno logowanie do wielu aplikacji,
✅ integrację z LDAP i ,
✅ wieloskładnikowe uwierzytelnianie MFA,
✅ zarządzanie użytkownikami, rolami i sesją,
✅ wdrożenie polityk haseł i mechanizmów ochrony przed atakami brute-force.

od dodaje kolejną warstwę ochrony - fizyczne potwierdzenie tożsamości użytkownika, bez konieczności polegania wyłącznie na hasłach, kodach SMS czy aplikacjach. 🛡️

Dla organizacji oznacza to mniej chaosu przy logowaniu, mniej zgłoszeń do IT i większą kontrolę nad dostępem do systemów. Dobrze wdrożone uwierzytelnianie powinno upraszczać logowanie użytkownikom i wzmacniać ochronę całej organizacji, nie dodawać więcej pracy.

Porozmawiajmy o centralnym uwierzytelnianiu w Twojej firmie → intalio.pl

30/07/2026

Microsoft i Google mogą być świetnymi narzędziami.
Jednak dla CISO pytanie brzmi inaczej: ile krytycznej komunikacji oddajemy jednemu dostawcy - i jak to wygląda w audycie?

Vendor lock-in to ryzyko ciągłości, kontroli danych i negocjacji.
Natomiast Zimbra daje pocztę klasy Tier-1 bez utraty kontroli nad infrastrukturą.

Porozmawiajmy o bezpiecznej alternatywie.
➡️ intalio.pl

27/07/2026

Trzy najczęstsze błędy firm, które zostają na Exchange po końcu wsparcia.

Żaden z nich nie wygląda groźnie w dniu, w którym się pojawia. Problem zaczyna się później - gdy drobne ryzyka zaczynają wpływać na bezpieczeństwo, zgodność i ciągłość działania organizacji.

⚠️ Błąd 1: „Działa, więc jest bezpiecznie”.

Środowisko bez wsparcia zwykle nie przestaje działać z dnia na dzień.
Najczęściej problemy pojawiają się punktowo:

➡️ wygasa certyfikat, którego nie da się już obsłużyć zgodnie z procedurą producenta,
➡️ integracja z systemem HR przestaje działać po aktualizacji po drugiej stronie,
➡️ bramka SMS lub inne narzędzie przestaje się autoryzować,
➡️ zespół IT musi reagować doraźnie, bez dostępu do aktualnych poprawek i oficjalnego wsparcia.

W efekcie pojawiają się obejścia.
A obejścia, które miały być tymczasowe, bardzo często zostają w organizacji na lata.

🧾 Błąd 2: traktowanie końca wsparcia jako problemu technicznego, a nie audytowego.

W organizacjach objętych wymaganiami , , czy brak wsparcia producenta nie jest wyłącznie kwestią IT. To również ryzyko formalne.

System pocztowy może działać stabilnie. Może nie generować incydentów. Może być dobrze znany zespołowi, ale jeśli formalnie nie ma już wsparcia producenta, staje się punktem ryzyka w ocenie zgodności, audycie bezpieczeństwa i analizie ciągłości działania.
Brak incydentu nie oznacza braku problemu.

⏳ Błąd 3: czekanie na „dobry moment” na migrację.

Dobry moment na migrację rzadko pojawia się sam.
Najczęściej decyzja zapada dopiero wtedy, gdy organizacja działa już pod presją:

➡️ po incydencie,
➡️ po negatywnej uwadze audytowej,
➡️ po decyzji zarządu,
➡️ po problemach z integracjami,
➡️ po narastających trudnościach utrzymaniowych.

A migracja prowadzona w pośpiechu oznacza mniej czasu na decyzje, testy i przygotowanie użytkowników. To ryzyko błędów w obszarach, które mają realne znaczenie dla codziennej pracy:

❌ synchronizacja kalendarzy,
❌ foldery publiczne,
❌ archiwa,
❌ uprawnienia,
❌ integracje,
❌ ciągłość dostępu do poczty.

Wdrożenia Zimbry pokazują nam, że dobrze zaplanowana migracja może ograniczyć ryzyko operacyjne i uporządkować środowisko pocztowe bez rewolucji po stronie użytkowników.

zapewnia kompatybilność z Outlookiem, dzięki czemu organizacja może zachować znane środowisko pracy, a jednocześnie odzyskać kontrolę nad danymi, infrastrukturą i procesem utrzymania.

Jeśli w organizacji nadal działa bez wsparcia, warto zadać sobie jedno pytanie: czy czekacie na właściwy moment - czy już jesteście w punkcie ryzyka?

📧🔐Porozmawiajmy o Twoim środowisku pocztowym → intalio.pl

23/07/2026

Test penetracyjny i audyt zgodności to nie to samo.
A mylenie tych pojęć często daje firmom fałszywe poczucie bezpieczeństwa. 🔐

📋 Audyt zgodności sprawdza, czy dokumentacja, procedury i konfiguracja spełniają wymagania norm lub regulacji - np. , czy .

Czy polityki istnieją?
Czy są aktualne?
Czy proces jest opisany?

🛡️ Test penetracyjny sprawdza coś innego: czy zabezpieczenia da się realnie przełamać.

Pentester nie pyta, czy procedura istnieje.
Sprawdza, czy można ją obejść.

Dlatego system może przejść audyt zgodności, a jednocześnie mieć podatności, których dokumentacja nie pokaże.

W przypadku systemu ma to szczególne znaczenie, bo mówimy o narzędziu zarządzającym dostępami do kluczowych systemów IT.

✅ przeszła niezależny test penetracyjny przeprowadzony przez Securitum - firmę specjalizującą się w ofensywnym bezpieczeństwie IT.

Test objął realne próby przełamania zabezpieczeń systemu, nie tylko przegląd dokumentacji.

Dla organizacji oznacza to jedno: bezpieczeństwo narzędzia zarządzającego uprawnieniami zostało zweryfikowane przez ekspertów spoza naszego zespołu.

🔐W cyberbezpieczeństwie zaufanie buduje się nie deklaracjami, ale niezależną weryfikacją.
Umówmy się na bezpłatną prezentację i zobaczcie, jak Zantiga zabezpiecza dostępy w Waszej organizacji → zantiga.pl

20/07/2026

Zadaj to pytanie na najbliższym spotkaniu kierownictwa:
"Kto w naszym urzędzie odpowiada za to, żeby uprawnienia pracowników były aktualne?"

Nie: kto je nadaje.
Bo to zwykle wiadomo - dział IT.

Prawdziwe pytanie brzmi:

"Kto bierze odpowiedzialność za to, że pracownik, który zmienił stanowisko pół roku temu, ma dziś dostęp do systemów, których już nie potrzebuje?"

I właśnie tu zaczyna się problem.

Z ankiety diagnostycznej przeprowadzonej wśród urzędów podczas konferencji wynika, że w 59% urzędów kierownictwo wydziałów zna swoją odpowiedzialność za uprawnienia podległych pracowników, ale w praktyce przerzuca ją na dział IT.

Tylko że IT nie jest właścicielem decyzji biznesowej.

Administrator może nadać dostęp.
Może go odebrać.
Może obsłużyć zgłoszenie.
Może prowadzić rejestr.

Ale to naczelnik, kierownik lub dyrektor wydziału wie, czego konkretny pracownik potrzebuje do codziennej pracy.

📌 Efekt rozmytej odpowiedzialności?
W tej samej ankiecie prawie połowa pracowników urzędów wskazała, że nie jest w stanie w ciągu 30 minut odpowiedzieć, kto ma dostęp do konkretnego systemu i kto ten dostęp nadał.

Nie dlatego, że nikt się tym nie zajmuje.
Dlatego, że wiedza o uprawnieniach często jest rozproszona między:

Active Directory, Excelem, mailami, kartami obiegowymi, pamięcią administratora, nieformalnymi ustaleniami.⚠️

A gdy odpowiedzialność jest rozproszona, proces przestaje być procesem, a staje się zbiorem dobrych intencji.

To nie jest więc wyłącznie pytanie o to, czy urząd ma system .
To pytanie o coś wcześniejszego:
"Czy w organizacji istnieje właściciel procesu zarządzania uprawnieniami?"

pomaga uporządkować ten obszar krok po kroku - bez rewolucji i bez wymuszania zmiany całej organizacji od pierwszego dnia.

Punktem wyjścia jest jasne określenie:

➡️ kto wnioskuje o dostęp,
➡️ kto go akceptuje,
➡️ kto odpowiada za jego aktualność,
➡️ kto cyklicznie potwierdza, że dostęp nadal jest potrzebny,
➡️ kto ma pełną historię decyzji na potrzeby audytu.

Dzięki temu IT realizuje proces technicznie, ale decyzja zostaje tam, gdzie powinna być - po stronie osoby znającej kontekst pracy zespołu.

Bo w zarządzaniu uprawnieniami największym ryzykiem nie zawsze jest brak narzędzia. Często większym ryzykiem jest brak jednej odpowiedzi na pytanie: **Kto za to odpowiada?** 🔐

Porozmawiajmy o tym, jak wygląda ten proces w Waszym urzędzie → zantiga.pl

14/07/2026

Wokół NIS2 i UKSC krąży sporo informacji, ale niewiele z nich pomaga podjąć konkretną decyzję, od czego zacząć.

Dlatego cieszymy się, że możemy dołączyć do grona Partnerów Merytorycznych przewodnika „NIS2 w praktyce: jak spełnić wymogi regulacji?", tworzonego przez .

W publikacji znajdziecie konkretne narzędzia i sprawdzone w praktyce przykłady wdrożeń, oparte na doświadczeniu ekspertów z polskich firm zajmujących się cyberbezpieczeństwem, a nie tylko na suchej teorii regulacji.

Katarzyna Makieła dzieli się w niej praktyczną wiedzą z pracy przy wdrożeniach, w artykule „Zarządzanie aktywami i kontrola dostępu - ochrona przed nieuprawnionym dostępem". Dowiecie się z niego, dlaczego zarządzanie uprawnieniami i dostępem (IAM/IdM) jest jednym z filarów zgodności z uKSC 2.0 i NIS2, oraz poznacie siedem praktycznych kroków, które pomagają uniknąć najczęstszych błędów przy wdrażaniu takich systemów.

📅 Oficjalna premiera przewodnika: 24 września 2026 r.

Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać materiały przedpremierowe i informacje o publikacji, zapisz się do newslettera już dziś!

09/07/2026

🎙 Podczas Zimbra Global Partner Summit mieliśmy okazję porozmawiać z ekspertami z
zespołu EMEA - Matthiasem Kunzem (Senior Territory Manager) i Lusiem Pereirą (Senior
Sales Engineer) - o tym, dokąd zmierza platforma.

Co znajdziesz w materiale:
🔹 Natywna aplikacja mobilna, mail recall i MFA - zmiany, na które czekali użytkownicy
🔹 Nowy interfejs Modern UI - 92% szybszy od poprzednich wersji
🔹 Suwerenność danych i zgodność z NIS2 i RODO
🔹 Strategia backupu w czasie rzeczywistym
🔹 Elastyczność integracji i brak uzależnienia od jednego dostawcy

Jeśli zarządzasz infrastrukturą pocztową lub właśnie rozważasz migrację z Exchange -
ten materiał jest dla Ciebie. 👇

Zapraszamy na wyjątkowy materiał prosto z Zimbra Global Partner Sum...