21/06/2025
âTahanan ng Mabubuting Nilalangâ
Sa isang tahimik na bayan sa bulubunduking bahagi ng Luzon, kilalang-kilala sina Marco at Liza. Magkasintahan silang tinitingala ng buong komunidadâmasayahin, mapagkawanggawa, at laging tumutulong sa mga kapitbahay. Sila ang tipo ng tao na pinagpapala sa barangay tuwing may fiesta, nagbibigay ng libreng pagkain, at palaging may ngiting nakahanda para sa lahat.
Nang magsama sila sa isang bahay na minana ni Liza mula sa kanyang yumaong tiyuhin, mas lalong humanga ang mga tao sa kanilang âmasayang relasyon.â Tahimik ang kanilang paligid, malayo sa mata ng karamihan, at puno ng mga tanim at bulaklak na inaalagaan ni Liza. Sa labas, itoây tila perpektong tahanan.
Ngunit sa likod ng bawat pintuan at sa ilalim ng bawat tabla ng sahig⊠may ibang kwento.
Ang bahay nila ay may lihim na silid sa ilalim ng kusinaâisang basement na hindi alam ng kahit sinong bisita. Doon nila inilalagak ang mga bangkay ng kanilang mga biktima.
Oo, sina Marco at Liza ay mga mamamatay-tao.
Hindi sila pumipili batay sa edad o kasarianâbasta't may mangahas na magpakita ng yabang, bastos sa tindera, abusado sa bata, o kaya ay mga bisitang mapanghusgaâtila ba may sariling "katarungan" ang kanilang pagpatay.
Isang gabi, isang sales agent ang tumigil sa kanilang bahay para magtanong kung puwede bang magpalipas ng gabi. Mabait si Liza, kaya agad niya itong pinatuloy. Pinakain nila ito ng masarap na hapunanâadobo, sinigang, at malamig na juice. Habang tumatawa ang bisita, nasa likod nito si Marco, hawak ang martilyo.
Isang tunog ng âPAK!â at ang katahimikan ng gabiây muling bumalik.
Pagkaraan ng ilang oras, muling lumangoy sa semento ang bangkay sa ilalim ng bahayâkasama ng iba pang nawawalang kaluluwa ng kanilang mga biktima.
---
Sa umaga, si Marco ay namimigay ng libreng tinapay sa barangay. Si Liza naman ay nagtuturo sa mga bata ng basic reading. Wala ni isa ang naghihinala.
Hanggang isang araw, dumating ang isang batang ulila na kanilang inampon. Tahimik ito, mapagmasid. Isang gabi, habang naglilinis siya sa kusina, napansin niyang may kahoy na tila hindi pantay ang tunog sa bawat tapak. Nang kanyang kinalkal ang ilalim ng sahig, natagpuan niya ang bakal na pinto.
At ang amoyâang hindi maipaliwanag na kombinasyon ng luma, asido, at nabubulok na laman.
Nang matuklasan nila Marco at Liza na may nakaalam na, ngumiti lamang sila sa bata.
âHindi mo kailangang matakotâŠâ ani Marco.
âKailangan mo lang maging katulad namin.â dagdag ni Liza habang hawak ang kutsilyo.
At mula noon, tatlo na silang mababait sa paningin ng bayan.
---
Mensahe ng kwento:
Hindi lahat ng maganda sa panlabas ay malinis sa kalooban. May mga tahanang puno ng ngiti at tulong, ngunit sa likod nitoây lihim na hindi kayang ipinta ng kahit anong ganda.
