23/07/2026
Bisan sa imong mga anak dili ka kasalig:
57 anyos na ko. Usa ko ka inahan nga nagpadako ug tulo ka anak nga k aron tagsa-tagsa na naay kaugalingong pamilya ug malampuson na sa ilang tagsa-tagsa ka kinabuhi. Nagsulat ko diri kay kabalo ko nga daghan sa akong isig ka ginikanan ang makasabot sa grabeng kabug-at nga akong gibati sa akong dughan karon.
Mahitungod kini kung giunsa anam-anam nga pagkahugno ang pamilyang gitukod namo sa akong kapikas sulod sa kapin tulo ka dekada β tungod lang sa kwarta ug sa kawad-on sa utang-kabubut-on sa amo mismong kadugo ug unod.
Nagsugod mi sa akong bana nga walay-wala gyud. Sa bag-o pa lang mi nga minyo, halos asin ug bulad na lang ang among sud-an para lang mapalitan ug gatas ang mga bata. Construction worker ang akong bana samtang ako naglatag-latas ug baligya bisan unsa nga pwedeng ibaligya diri sa among barangay.
Nag-abroad ang akong bana ug kinse ka tuig isip construction worker sa Saudi, samtang ako ang nahabilin diri para mag-giya kanila.
Tanan niyang padala, gihatag nako tanan sa among mga anak. Nag-antos ko nga walay bag-ong sinina o gamit para lang masiguro nga makahuman sila sa ilang pag-eskwela. Ug namunga ra gyud ang tanan:
Ang akong panganay, Engineer na nga dagko na ang mga proyektong gihawiran.
Ang akong ikaduha, Bank Manager na sa usa ka sikat nga bangko.
Ang akong kamanghuran, usa na ka Registered Nurse sa usa ka iladong pribadong ospital.
Nagtuo mi sa akong bana nga panahon na para kami na pud ang mopahulay ug mag-enjoy sa among pagkatigulang. Pero didto ra diay magsugod ang pinakasakit nga bahin sa among kinabuhi.
Niaging tuig, kalit nga na-stroke ang akong bana. Tungod niini, nanginahanglan mi ug pampalalit ug tambal, therapy, ug pang adlaw-adlaw nga galastohan kay pareho na mi nga walay aktibong trabaho. Ang among tinigom hinay-hinay nga nahurot sa unang bulan pa lang sa iyang pagka-ospital.
Gitawagan nako ang akong mga anak tagsa-tagsa ug giingnan nga bisitahan unta nila ang ilang amahan. Usa ka Domingo sa
