03/06/2026
ππππππ πππππππ | ππππ π
Noong Huling Hapunan, bago siya ipako sa krus, kinuha ni Hesus ang tinapay at ang saro, binasbasan ang mga ito, at ibinigay sa kanyang mga alagad habang sinasabing: "Ito ang aking katawan... Ito ang aking dugo ng tipan, na ibubuhos para sa marami sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan." Sa mga salitang ito, hindi lamang siya nag-iwan ng alaala o simboloβkundi ibinigay niya ang kanyang sarili nang buong-buo. Ang Eukaristiya ay hindi simpleng tinapay at alak lamang; ito ay si Kristo mismo, na nagpapanatili sa atin, nagpapabanal sa atin, at nag-uugnay sa atin sa isaβt isa bilang kanyang simbahan.
Sa bawat pagtanggap natin ng Banal na Komunyon, tayo ay nagiging kaisa ni Kristo. Ang kanyang katawan at dugo ay nagiging lakas ng ating kaluluwa, nagbibigay sa atin ng tapang na mamuhay ayon sa kanyang kalooban, at nagpapaalala sa atin na tayo ay bahagi ng isang malaking pamilyang pananampalataya. Ito rin ay tanda ng pag-asaβna kung paanong ang tinapay ay pinagdugtong-dugtong mula sa maraming butil, at ang alak ay mula sa maraming ubas, tayo naman na marami ay nagiging iisang katawan kay Kristo.
Ang pagdiriwang na ito ay hindi lamang para sa paghanga at pagpupuri, kundi may kaakibat na hamon. Kung tinatanggap natin si Kristo na nagbigay ng sarili para sa atin, inaasahan din niyang ibibigay natin ang ating sarili para sa iba.
Ang pag-ibig na natatanggap natin sa Eukaristiya ay dapat maging pag-ibig na ibinibigay natin sa ating kapwaβsa pagtulong sa nangangailangan, pagpapatawad sa nakasakit, pagmamahal sa kapwa, at pagiging tapat at mabuting tao sa lahat ng pagkakataon.
Ang Corpus Christi ay paalala rin na si Kristo ay laging kasama natin. Hindi niya tayo iniwan na nag-iisa; nariyan siya sa bawat Misa, naghihintay sa atin sa tabernakulo, at handang yakapin tayo at bigyan ng lakas sa bawat pagkakataong lumalapit tayo sa kanya.