27/09/2026
Op LinkedIn proberen we elk weekend een beschouwend postje te zetten. Over wat het met je doet, wat je meemaakt en hoe de wereld soms in elkaar zit. "De week van een Ermelose ondernemer" heet het en ik heb het idee overgenomen van wethouders en politiekers die daarin heel oke laten zien hoe hun week eruit ziet.
Volgen kan op https://www.linkedin.com/in/ijmewoensdregt/
De week van een Ermelose ondernemer, week 39 van 2026.
We zijn áán. De eerste dag van werken in het nieuwe pand op nummer 125 viel me niet tegen. Meer omzet, meer aanloop, meer vragen. En meer verwarde mensen.
Dat waren we in het oude pand niet gewend maar Dirk die op dinsdagmorgen op het bankje met drie bier bij zijn voeten had zijn eigen leven ook anders voorgesteld. De uitloop van de GGZ-zorg, of het gebrek daaraan, laat zijn sporen na. Vooral voor de mensen zelf. Enorm groot en onhandelbaar maar niemand lijkt het nodig te vinden hen op te vangen of van het bier af te helpen.
Nieuwe sensaties voor ons. Wij kijken anders in het licht en dat is letterlijk. Op nummer 60 keken we tegen de zon in, op 125 met de zon mee. Het voelt anders. Prettig, kouder maar ook overzichtelijker.
Maandag om 11 begon de uitvaart van Klaas. Ooit wethouder in Ermelo, daarna weer vertegenwoordiger. Hij ging met pensioen en de jaren daarna ontwikkelde zich een spierziekte. Mooi dat dominantie zich in een volgende fase anders manifesteert, hij ramde de winkeldeur open met z’n elektrische rolstoel. Toen ik nog jongerenwerker was zat zijn vrouw in mijn bestuur en we drinken nog steeds thee, en trokken 40 jaar samen op. Klepelt de klok dan is je laatste reis begonnen
Intussen martelden wij wat door want alles staat bij ons op een andere plek en is zoek. Bovendien komt men in golven binnen dus ook als iemand een bosje bloemen voor de opening brengt staan er mensen die wat anders willen.
Een verwarrende week waarin ik mijn schrijverij voor de ermeloschecourant.nl weer probeerde op te pakken. Een aarzelend politiek begin in Ermelo, en een verplichte begroting. Je moet het er maar mee doen als gemeente. Voor maandag hebben we de samenvatting klaar staan.
Deurdonderen als kenmerk van de zomer. Rebecca heeft bijna vakantie, het gras thuis is gemaaid, op die groei zit de laatste weken geen maat. Appels vallen, de peren hangen nog, de druiven vielen en de bijen vliegen. Minder gedaan dan het plan was maar dat was gezien de omstandigheden niet onlogisch.
We tellen nu ons geld, verhuizen kost wat. Het resultaat wordt door iedereen op prijs gesteld en afgelopen zaterdag waren we open. Werkte dat in het oude pand niet, buiten de voetgangersroute als we zaten, hier zitten we midden in de actie en het begon om half tien en liep door tot drie.
Het nieuwe pand levert op. We plusten deze eerste week in vergelijking met de maanden ervoor, nu eens zien of zich dat doorzet. Volgende week nieuwe cijfers en als we de schilderijen nou eens ophangen, en een paar lampjes, dan zijn we voor de komende weken wel gered. Bovendien komt maandagmorgen een vriend. die ik al 48 jaar koester, ons plafonnetje verven. Hij weet nog niet dat we achter nog 16 m2 hebben klaarstaan.
Komende week weer een Ondernemersborrel, het niet zo goed bezochte maar alsnog belangrijke moment voor ondernemers in het centrum om van zich te laten horen. Beetje meer Ermelo, beetje minder Elementa lijkt me leuk.
