Persian Telecom Communication Eng. Co. خدمات اینترنت پرشین تلکام

  • Home
  • Iran
  • Tehran
  • Persian Telecom Communication Eng. Co. خدمات اینترنت پرشین تلکام

Persian Telecom Communication Eng. Co. خدمات اینترنت پرشین تلکام Internet - VOIP - Network

سرویسهای اینترنت پرسرعت اختصاصی و اشتراکی بر بسترهای Wireless , Intranet , MPLS , ADSL
خدمات میزبانی وب و ثبت دامنه بر روی سروهای داخلی و خارجی
سرورهای اختصاصی و اشتراکی بر روی سرورهای داخلی و خارجی
خدمات شبکه
انتقال صدا ، تصویر و خطوط تلفن
راه اندازی سرویس های VOIP
خدمات SMS

دو قدم مانده به خندیدن برگیک نفس مانده به ذوق گل سرخچشم در چشم بهاری دیگرتحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تانیک سبد عاطفه ...
19/03/2020

دو قدم مانده به خندیدن برگ

یک نفس مانده به ذوق گل سرخ

چشم در چشم بهاری دیگر

تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان

یک سبد عاطفه دارم

همه ارزانی تان...

عید نوروز بر شما خجسته

10/03/2014

نسخه اصلی iOS 7.1 از راه رسید!

دقایقی پیش اپل سایت خود را برای iOS 7.1 به روز کرد و پس از آن نسخه اصلی و نهایی iOS 7.1 را عرضه کرد و در اختیار کاربران قرار داد. در این نسخه بهبودهای بسیاری وجود دارد و همچنین امکانات جدیدی به آن افزوده شده است. در ادامه می توانید توضیحات تکمیلی و لینک دانلود را در اختیار داشته باشید.

13/02/2014

-مفاهيم اوليه پروتکل TCP/IP ( بخش دوم )

در بخش اول اين مقاله ،پروتکل TCP/IP بهمراه لايه های آن معرفی گردييد . در اين بخش ، به بررسی پروتکل های موجود در TCP/IPخواهيم پرداخت .
TCP/IP ،شامل شش پروتکل اساسی( TCP,UDP,IP,ICMP,IGMP ،ARP ) و مجموعه ای از برنامه های کاربردی است. پروتکل های فوق، مجموعه ای از استادنداردها ی لازم بمنظور ارتباط بين کامپيوترها و دستگاهها را در شبکه ، فراهم می نمايد. تمامی برنامه ها و ساير پروتکل ها ی موجود در پروتکل TCP/IP ، به پروتکل های شش گانه فوق مرتبط و از خدمات ارائه شده توسط آنان استفاده می نمايند . در ادامه به تشريح عملکرد و جايگاه هر يک از پروتکل های اشاره شده ، خواهيم پرداخت .

پروتکل TCP : لايه Transport

TCP) Transmission Control Protocol) ، يکی از پروتکل های استاندارد TCP/IP است که امکان توزيع و عرضه اطلاعات ( سرويس ها) بين صرفا" دو کامپيوتر ، با ضريب اعتماد بالا را فراهم می نمايد. چنين ارتباطی ( صرفا" بين دو نقطه ) ، Unicast ناميده می شود . در ارتباطات با رويکرد اتصال گرا ، می بايست قبل از ارسال داده ، ارتباط بين دو کامپيوتر برقرار گردد . پس از برقراری ارتباط ، امکان ارسال اطلاعات برای صرفا" اتصال ايجاد شده ، فراهم می گردد . ارتباطات از اين نوع ، بسيار مطمئن می باشند ، علت اين امر به تضمين توزيع اطلاعات برای مقصد مورد نظر برمی گردد . بر روی کامپيوتر مبداء ، TCP داده هائی که می بايست ارسال گردند را در بسته های اطلاعاتی (Packet) سازماندهی می نمايد. در کامپيوتر مقصد ، TCP ، بسته های اطلاعاتی را تشخيص و داده های اوليه را مجددا" ايجاد خواهد کرد .

ارسال اطلاعات با استفاده از TCP
TCP ، بمنظور افزايش کارائی ، بسته های اطلاعاتی را بصورت گروهی ارسال می نمايد . TCP ، يک عدد سريال ( موقعيت يک بسته اطلاعاتی نسبت به تمام بسته اطلاعاتی ارسالی ) را به هريک از بسته ها نسبت داده و از Acknowledgment بمنظور اطمينان از دريافت گروهی از بسته های اطلاعاتی ارسال شده ، استفاده می نمايد. در صورتيکه کامپيوتر مقصد ، در مدت زمان مشخصی نسبت به اعلام وصول بسته های اطلاعاتی ، اقدام ننمايد ، کامپيوتر مبداء ، مجددا" اقدام به ارسال اطلاعات می نمايد. علاوه برافزودن يک دنباله عددی و Acknowledgment به يک بسته اطلاعاتی ، TCP اطلاعات مربوط به پورت مرتبط با برنامه ها ی مبداء و مقصد را نيز به بسته اطلاعاتی اضافه می نمايد. کامپيوتر مبداء ، از پورت کامپيوتر مقصد بمنظور هدايت صحيح بسته های اطلاعاتی به برنامه مناسب بر روی کامپيوتر مقصد ، استفاده می نمايد. کامپيوتر مقصد از پورت کامپيوتر مبداء بمنظور برگرداندن اطلاعات به برنامه ارسال کننده در کامپيوتر مبداء ، استفاده خواهد کرد .
هر يک از کامپيوترهائی که تمايل به استفاده از پروتکل TCP بمنظور ارسال اطلاعات دارند ، می بايست قبل از مبادله اطلاعات ، يک اتصال بين خود ايجاد نمايند . اتصال فوق ، از نوع مجازی بوده و Session ناميده می شود .دو کامپيوتر درگير در ارتباط ، با استفاده از TCP و بکمک فرآيندی با نام : Three-Way handshake ، با يکديگر مرتبط و هر يک پايبند به رعايت اصول مشخص شده در الگوريتم مربوطه خواهند بود . فرآيند فوق ، در سه مرحله صورت می پذيرد :

مرحله اول : کامپيوتر مبداء ، اتصال مربوطه را از طريق ارسال اطلاعات مربوط به Session ، مقداردهی اوليه می نمايد ( عدد مربوط به موقعيت يک بسته اطلاعاتی بين تمام بسته های اطلاعاتی و اندازه مربوط به بسته اطلاعاتی )
مرحله دوم : کامپيوتر مقصد ، به اطلاعات Session ارسال شده ، پاسخ مناسب را خواهد داد .
کامپيوتر مبداء ، از شرح واقعه بکمک Acknowledgment ارسال شده توسط کامپيوتر مقصد ، آگاهی پيدا خواهد کرد .

پروتکل UDP : لايه Transport

UDP) User Datagram Protocol ) ، پروتکلی در سطح لايه "حمل" بوده که برنامه مقصد در شبکه را مشخص نموده و از نوع بدون اتصال است . پروتکل فوق، امکان توزيع اطلاعات با سرعت مناسب را ارائه ولی در رابطه با تضمين صحت ارسال اطلاعات ، سطح مطلوبی از اطمينان را بوجود نمی آورد . UDP در رابطه با داده های دريافتی توسط مقصد ، به Acknowledgment نيازی نداشته و در صورت بروز اشکال و يا خرابی در داده های ارسال شده ، تلاش مضاعفی بمنظور ارسال مجدد داده ها ، انجام نخواهد شد . اين بدان معنی است که داده هائی کمتر ارسال می گردد ولی هيچيک از داده های دريافتی و صحت تسلسل بسته های اطلاعاتی ، تضمين نمی گردد .از پروتکل فوق ، بمنظور انتقال اطلاعات به چندين کامپيوتر با استفاده از Broadcast و يا Multicast ، استفاده بعمل می آيد . پروتکل UDP ، در موارديکه حجم اندکی از اطلاعات ارسال و يا اطلاعات دارای اهميت بالائی نمی بانشد ، نيز استفاده می گردد. استفاده از پروتکل UDP در مواردی همچون Multicasting Streaming media ، (نظير يک ويدئو کنفرانس زنده) و يا انتشار ليستی از اسامی کامپيوترها که بمنظور ارتباطات محلی استفاده می گردند ، متداول است . بمنظور استفاده از UDP ، برنامه مبداء می بايست پورت UDP خود را مشخص نمايد دقيقا" مشابه عملياتی که می بايست کامپيوتر مقصد انجام دهد . لازم به يادآوری است که پورت های UDP از پورت های TCP مجزا و متمايز می باشند (حتی اگر دارای شماره پورت يکسان باشند ).

پروتکل IP : لايه Internet

IP) Internet Protocol ) ، امکان مشخص نمودن محل کامپيوتر مقصد در يک شبکه ارتباطی را فراهم می نمايد. IP ، يک پروتکل بدون اتصال و غيرمطمئن بوده که اولين مسئوليت آن آدرس دهی بسته های اطلاعاتی و روتينگ بين کامپيوترهای موجود در شبکه است . با اينکه IP همواره سعی در توزيع يک بسته اطلاعاتی می نمايد ، ممکن است يک بسته اطلاعاتی در زمان ارسال گرفتار مسائل متعددی نظير : گم شدن ، خرابی ، عدم توزيع با اولويت مناسب ، تکرار در ارسال و يا تاخير، گردند.در چنين مواردی ، پروتکل IP تلاشی بمنظور حل مشکلات فوق را انجام نخواهد داد ( ارسال مجدد اطلاعات درخواستی ) .آگاهی از وصول بسته اطلاعاتی در مقصد و بازيافت بسته های اطلاعاتی گم شده ، مسئوليتی است که بر عهده يک لايه بالاتر نظير TCP و يا برنامه ارسال کننده اطلاعات ، واگذار می گردد .

عمليات انجام شده توسط IP
می توان IP را بعنوان مکانی در نظر گرفت که عمليات مرتب سازی و توزيع بسته های اطلاعاتی در آن محل ، صورت می پذيرد .بسته ها ی اطلاعاتی توسط يکی از پروتکل های لايه حمل ( TCP و يا UDP) و يا از طريق لايه " ايترفيس شبکه " ، برای IP ارسال می گردند . اولين وظيفه IP ، روتينگ بسته های اطلاعاتی بمنظور ارسال به مقصد نهائی است . هر بسته اطلاعاتی ، شامل آدرس IP مبداء ( فرستنده ) و آدرس IP مقصد ( گيرنده ) می باشد. در صورتيکه IP ، آدرس مقصدی را مشخص نمايد که در همان سگمنت موجود باشد ، بسته اطلاعاتی مستقيما" برای کامپيوتر مورد نظر ارسال می گردد . در صورتيکه آدرس مقصد در همان سگمنت نباشد ، IP ، می بايست از يک روتر استفاده و اطلاعات را برای آن ارسال نمايد.يکی ديگر از وظايف IP ، ايجاد اطمينان از عدم وجود يک بسته اطلاعاتی ( بلاتکليف ! ) در شبکه است . بدين منظور محدوديت زمانی خاصی در رابطه با مدت زمان حرکت بسته اطلاعاتی در طول شبکه ، در نظر گرفته می شود .عمليات فوق، توسط نسبت دادن يک مقدار TTL)Time To Live) به هر يک از بسته های اطلاعاتی صورت می پذيرد. TTL ، حداکثر مدت زمانی را که بسته اطلاعاتی قادر به حرکت در طول شبکه است را مشخص می نمايد( قبل از اينکه بسته اطلاعاتی کنار گذاشته شود) .

پروتکل ICMP : لايه Internet

ICMP) Internet Control Message Protocol) ، امکانات لازم در خصوص اشکال زدائی و گزارش خطاء در رابطه با بسته های اطلاعاتی غيرقابل توزيع را فراهم می نمايد. با استفاده از ICMP ، کامپيوترها و روترها که از IP بمنظور ارتباطات استفاده می نمايند ، قادر به گزارش خطاء و مبادله اطلاعاتی محدود در رابطه وضعيت بوجود آمده می باشند. مثلا" در صورتيکه IP ، قادر به توزيع يک بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر نباشد ، ICMP يک پيام مبتنی بر غيرقابل دسترس بودن را برای کامپيوتر مبداء ارسال می دارد . با اينکه پروتکل IP بمنظور انتقال داده بين روترهای متعدد استفاده می گردد ، ولی ICMP به نمايندگی از TCP/IP ، مسئول ارائه گزارش خطاء و يا پيام های کنترلی است . تلاش ICMP ، در اين جهت نيست که پروتکل IP را بعنوان يک پروتکل مطمئن مطرح نمايد ، چون پيام های ICMP دارای هيچگونه محتوياتی مبنی بر اعلام وصول پيام (Acknowledgment) بسته اطلاعاتی نمی باشند . ICMP ، صرفا" سعی در گزارش خطاء و ارائه فيدبک های لازم در رابطه با تحقق يک وضعيت خاص را می نمايد .

پروتکل IGMP : لايه Internet

IGMP) Internet Group Managment Protocol) ، پروتکلی است که مديريت ليست اعضاء برای IP Multicasting ، در يک شبکه TCP/IP را بر عهده دارد . IP Multicasting، فرآيندی است که بر اساس آن يک پيام برای گروهی انتخاب شده از گيرندگان که گروه multicat ناميده می شوند ؛ ارسال می گردد . IGMP ليست اعضاء را نگهداری می نمايد .
مديريت IP Multicasting
تمامی اعضاء يک گروه multicast ، به ترافيک IP هدايت شده به يک آدرس Multicast IP ، گوش داده و بسته های اطلاعاتی ارسال شده به آن آدرس را دريافت می نمايند. زمانيکه چندين کامپيوتر نيازمند دستيابی به اطلاعاتی نظير Streaming media باشند، يک آدرس IP رزوشده برای multicasting استفاده می گردد. روترها که بمنظور پردازش multicast پيکربندی می گردند، اطلاعات را انتخاب و آنها را برای تمامی مشترکين گروه multicast ارسال ( Forward ) می نمايند . بمنظور رسيدن اطلاعات Multicast به گيرندگان مربوطه ، هر يک از روترهای موجود در مسير ارتباطی می بايست ، قادر به حمايت از Multicasting باشند . کامپيوترهای مبتنی بر سيستم عامل وينوز 2000 ، قادر به ارسال و دريافت IP Multicast ، می باشند .

پروتکل ARP : لايه Internet

ARP) Address Resolution Protocol) ، پروتکلی است که مسئوليت مسئله " نام به آدرس" را در رابطه با بسته های اطلاعاتی خروجی (Outgoing) ، برعهده دارد . ماحصل فرآيند فوق ، Mapping آدرس IP به آدرسMAC )Media Access Control) ، مربوطه است . کارت شبکه از آدرس MAC ، بمنظور تشخيص تعلق يک بسته اطلاعاتی به کامپيوتر مربوطه ، استفاده می نمايند . بدون آدرس های MAC ، کارت های شبکه ، دانش لازم در خصوص ارسال بسته های اطلاعاتی به لايه بالاتر بمنظور پردازش های مربوطه را دارا نخواهند بود . همزمان با رسيدن بسته های اطلاعاتی به لايه IP بمنظور ارسال در شبکه ، آدرس های MAC مبداء و مقصد به آن اضافه می گردد .
ARP ، از جدولی خاص بمنظور ذخيره سازی آدرس های IP و MAC مربوطه ، استفاده می نمايد. محلی از حافظه که جدول فوق در آنجا ذخيره می گردد ، ARP Cache ناميده می شود. ARP Cache هر کامپيوتر شامل mapping لازم برای کامپيوترها و روترهائی است که صرفا" بر روی يک سگمنت مشابه قرار دارند.
Physical Address Resolution
پروتکل ARP ، آدرس IP مقصد هر يک از بسته های اطلاعاتی خروجی را با ARP Cache مقايسه تا آدرس MAC مقصد مورد نظر را بدست آورد . در صورتيکه موردی پيدا گردد ، آدرس MAC از Cache بازيابی می گردد . در غير اينصورت ؛ ARP درخواستی را برای کامپيوتری که مالکيت IP را برعهده دارد ، Broadcast نموده و از وی می خواهد که آدرس MAC خود را اعلام نمايد . کامپيوتر مورد نظر ( با IP مربوطه ) ، در ابتدا آدرس MAC کامپيوتر ارسال کننده درخواست را به Cache خود اضافه نموده و در ادامه پاسخ لازم را از طريق ارسال آدرس MAC خود ، به متقاضی خواهد داد . زمانيکه پاسخ ARP توسط درخواست کننده ، دريافت گرديد ، در ابتدا با استناد به اطلاعات جديد دريافتی، Cache مربوطه بهنگام و در ادامه بسته اطلاعاتی به مقصد کامپيوتر مورد نظر ارسال می گردد .
در صورتيکه مقصد يک بسته اطلاعاتی ، سگمنتی ديگر باشد ، ARP ، آدرس MAC را به روتر مسئول در سگمنت مربوطه ، تعميم خواهد داد ( در مقابل آدرس مربوط به کامپيوتر مقصد ) . روتر ، در ادامه مسئول يافتن آدرس MAC مقصد و يا Forwarding بسته اطلاعاتی برای روتر ديگر است .

13/02/2014

-مفاهيم اوليه پروتکل TCP/IP ( بخش اول )

TCP/IP ، يکی از مهمترين پروتکل های استفاده شده در شبکه های کامپيوتری است . اينترنت بعنوان بزرگترين شبکه موجود ، از پروتکل فوق بمنظور ارتباط دستگاه های متفاوت استفاده می نمايد. پروتکل ، مجموعه قوانين لازم بمنظور قانونمند نمودن نحوه ارتباطات در شبکه های کامپيوتری است .در مجموعه مقالاتی که ارائه خواهد شد به بررسی اين پروتکل خواهيم پرداخت . در اين بخش مواردی همچون : فرآيند انتقال اطلاعات ، معرفی و تشريح لايه های پروتکل TCP/IP و نحوه استفاده از سوکت برای ايجاد تمايز در ارتباطات ، تشريح می گردد.

مقدمه
امروزه اکثر شبکه های کامپيوتری بزرگ و اغلب سيستم های عامل موجود از پروتکل TCP/IP ، استفاده و حمايت می نمايند. TCP/IP ، امکانات لازم بمنظور ارتباط سيستم های غيرمشابه را فراهم می آورد. از ويژگی های مهم پروتکل فوق ، می توان به مواردی همچون : قابليت اجراء بر روی محيط های متفاوت ، ضريب اطمينان بالا ،قابليت گسترش و توسعه آن ، اشاره کرد . از پروتکل فوق، بمنظور دستيابی به اينترنت و استفاده از سرويس های متنوع آن نظير وب و يا پست الکترونيکی استفاده می گردد. تنوع پروتکل های موجود در پشته TCP/IP و ارتباط منطقی و سيستماتيک آنها با يکديگر، امکان تحقق ارتباط در شبکه های کامپيوتری را با اهداف متفاوت ، فراهم می نمايد. فرآيند برقراری يک ارتباط ، شامل فعاليت های متعددی نظير : تبديل نام کامپيوتر به آدرس IP معادل ، مشخص نمودن موقعيت کامپيوتر مقصد ، بسته بندی اطلاعات ، آدرس دهی و روتينگ داده ها بمنظور ارسال موفقيت آميز به مقصد مورد نظر ، بوده که توسط مجموعه پروتکل های موجود در پشته TCP/IP انجام می گيرد.

معرفی پروتکل TCP/IP
TCP/IP ، پروتکلی استاندارد برای ارتباط کامپيوترهای موجود در يک شبکه مبتنی بر ويندوز 2000 است. از پروتکل فوق، بمنظور ارتباط در شبکه های بزرگ استفاده می گردد. برقراری ارتباط از طريق پروتکل های متعددی که در چهارلايه مجزا سازماندهی شده اند ، ميسر می گردد. هر يک از پروتکل های موجود در پشته TCP/IP ، دارای وظيفه ای خاص در اين زمينه ( برقراری ارتباط) می باشند . در زمان ايجاد يک ارتباط ، ممکن است در يک لحظه تعداد زيادی از برنامه ها ، با يکديگر ارتباط برقرار نمايند. TCP/IP ، دارای قابليت تفکيک و تمايز يک برنامه موجود بر روی يک کامپيوتر با ساير برنامه ها بوده و پس از دريافت داده ها از يک برنامه ، آنها را برای برنامه متناظر موجود بر روی کامپيوتر ديگر ارسال می نمايد. نحوه ارسال داده توسط پروتکل TCP/IP از محلی به محل ديگر ، با فرآيند ارسال يک نامه از شهری به شهر، قابل مقايسه است .

برقراری ارتباط مبتنی بر TCP/IP ، با فعال شدن يک برنامه بر روی کامپيوتر مبدا آغاز می گردد . برنامه فوق ،داده های مورد نظر جهت ارسال را بگونه ای آماده و فرمت می نمايد که برای کامپيوتر مقصد قابل خواندن و استفاده باشند. ( مشابه نوشتن نامه با زبانی که دريافت کننده ، قادر به مطالعه آن باشد) . در ادامه آدرس کامپيوتر مقصد ، به داده های مربوطه اضافه می گردد ( مشابه آدرس گيرنده که بر روی يک نامه مشخص می گردد) . پس از انجام عمليات فوق ، داده بهمراه اطلاعات اضافی ( درخواستی برای تائيد دريافت در مقصد ) ، در طول شبکه بحرکت درآمده تا به مقصد مورد نظر برسد. عمليات فوق ، ارتباطی به محيط انتقال شبکه بمنظور انتقال اطلاعات نداشته ، و تحقق عمليات فوق با رويکردی مستقل نسبت به محيط انتقال ، انجام خواهد شد .
لايه های پروتکل TCP/IP

TCP/IP ، فرآيندهای لازم بمنظور برقراری ارتباط را سازماندهی و در اين راستا از پروتکل های متعددی در پشته TCP/IP استفاده می گردد. بمنظور افزايش کارآئی در تحقق فرآيند های مورد نظر، پروتکل ها در لايه های متفاوتی، سازماندهی شده اند . اطلاعات مربوط به آدرس دهی در انتها قرار گرفته و بدين ترتيب کامپيوترهای موجود در شبکه قادر به بررسی آن با سرعت مطلوب خواهند بود. در اين راستا، صرفا" کامپيوتری که بعنوان کامپيوتر مقصد معرفی شده است ، امکان باز نمودن بسته اطلاعاتی و انجام پردازش های لازم بر روی آن را دارا خواهد بود. TCP/IP ، از يک مدل ارتباطی چهار لايه بمنظور ارسال اطلاعات از محلی به محل ديگر استفاده می نمايد: Application ,Transport ,Internet و Network Interface ، لايه های موجود در پروتکل TCP/IP می باشند.هر يک از پروتکل های وابسته به پشته TCP/IP ، با توجه به رسالت خود ، در يکی از لايه های فوق، قرار می گيرند.

لايه Applicationلايه Application ، بالاترين لايه در پشته TCP/IP است .تمامی برنامه و ابزارهای کاربردی در اين لايه ، با استفاده از لايه فوق، قادر به دستتيابی به شبکه خواهند بود. پروتکل های موجود در اين لايه بمنظور فرمت دهی و مبادله اطلاعات کاربران استفاده می گردند . HTTP و FTP دو نمونه از پروتکل ها ی موجود در اين لايه می باشند .

پروتکل HTTP)Hypertext Transfer Protocol) . از پروتکل فوق ، بمنظور ارسال فايل های صفحات وب مربوط به وب ، استفاده می گردد .
پروتکل FTP)File Transfer Protocol) . از پروتکل فوق برای ارسال و دريافت فايل، استفاده می گردد .

لايه Transportلايه " حمل " ، قابليت ايجاد نظم و ترتيب و تضمين ارتباط بين کامپيوترها و ارسال داده به لايه Application ( لايه بالای خود) و يا لايه اينترنت ( لايه پايين خود) را بر عهده دارد. لايه فوق ، همچنين مشخصه منحصربفردی از برنامه ای که داده را عرضه نموده است ، مشخص می نمايد. اين لايه دارای دو پروتکل اساسی است که نحوه توزيع داده را کنترل می نمايند.

TCP)Transmission Control Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول تضمين صحت توزيع اطلاعات است .
UDP)User Datagram Protocol) . پروتکل فوق ، امکان عرضه سريع اطلاعات بدون پذيرفتن مسئوليتی در رابطه با تضمين صحت توزيع اطلاعات را برعهده دارد .

لايه اينترنت
لايه "اينترنت"، مسئول آدرس دهی ، بسته بندی و روتينگ داده ها ، است. لايه فوق ، شامل چهار پروتکل اساسی است :

IP)Internet Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول آدرسی داده ها بمنظور ارسال به مقصد مورد نظر است .
ARP)Address Resoulation Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول مشخص نمودن آدرس MAC)Media Access Control) آداپتور شبکه بر روی کامپيوتر مقصد است.
ICMP)Internet Control Message Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول ارائه توابع عيب يابی و گزارش خطاء در صورت عدم توزيع صحيح اطلاعات است .
IGMP)Internet Group Managemant Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول مديريت Multicasting در TCP/IP را برعهده دارد.

لايه Network Interfaceلايه " اينترفيس شبکه " ، مسئول استقرار داده بر روی محيط انتقال شبکه و دريافت داده از محيط انتقال شبکه است . لايه فوق ، شامل دستگاه های فيزيکی نظير کابل شبکه و آداپتورهای شبکه است . کارت شبکه ( آداپتور) دارای يک عدد دوازده رقمی مبنای شانزده ( نظير : B5-50-04-22-D4-66 ) بوده که آدرس MAC ، ناميده می شود. لايه " اينترفيس شبکه " ، شامل پروتکل های مبتنی بر نرم افزار مشابه لايه های قبل ، نمی باشد. پروتکل های Ethernet و ATM)Asynchronous Transfer Mode) ، نمونه هائی از پروتکل های موجود در اين لايه می باشند . پروتکل های فوق ، نحوه ارسال داده در شبکه را مشخص می نمايند.

مشخص نمودن برنامه ها
در شبکه های کامپيوتری ، برنامه ها ی متعددی در يک زمان با يکديگر مرتبط می گردند. زمانيکه چندين برنامه بر روی يک کامپيوتر فعال می گردند ، TCP/IP ، می بايست از روشی بمنظور تمايز يک برنامه از برنامه ديگر، استفاده نمايد. بدين منظور ، از يک سوکت ( Socket) بمنظور مشخص نمودن يک برنامه خاص ، استفاده می گردد.

آدرس IPبرقراری ارتباط در يک شبکه ، مستلزم مشخص شدن آدرس کامپيوترهای مبداء و مقصد است ( شرط اوليه بمنظور برقراری ارتباط بين دو نقطه ، مشخص بودن آدرس نقاط درگير در ارتباط است ) . آدرس هر يک از دستگاه های درگير در فرآيند ارتباط ، توسط يک عدد منحصربفرد که IP ناميده می شود ، مشخص می گردند. آدرس فوق به هريک از کامپيوترهای موجود در شبکه نسبت داده می شود . IP : 10. 10.1.1 ، نمونه ای در اين زمينه است .

پورت TCP/UDPپورت مشخصه ای برای يک برنامه و در يک کامپيوتر خاص است .پورت با يکی از پروتکل های لايه "حمل" ( TCP و يا UDP ) مرتبط و پورت TCP و يا پورت UDP ، ناميده می شود. پورت می تواند عددی بين صفر تا 65535 را شامل شود. پورت ها برای برنامه های TCP/IP سمت سرويس دهنده ، بعنوان پورت های "شناخته شده " ناميده شده و به اعداد کمتر از 1024 ختم و رزو می شوند تا هيچگونه تعارض و برخوردی با ساير برنامه ها بوجود نيايد. مثلا" برنامه سرويس دهنده FTP از پورت TCP بيست و يا بيست ويک استفاده می نمايد.

سوکت (Socket)
سوکت ، ترکيبی از يک آدرس IP و پورت TCP ويا پورت UDP است . يک برنامه ، سوکتی را با مشخص نمودن آدرس IP مربوط به کامپيوتر و نوع سرويس ( TCP برای تضمين توزيع اطلاعات و يا UDP) و پورتی که نشاندهنده برنامه است، مشخص می نمايد. آدرس IP موجود در سوکت ، امکان آدرس دهی کامپيوتر مقصد را فراهم و پورت مربوطه ، برنامه ای را که داده ها برای آن ارسال می گردد را مشخص می نمايد.

در بخش دوم اين مقاله به تشريح هر يک از پروتکل های موجود در پشته TCP/IP، خواهيم پرداخت .

16/01/2014

سرویس VoIP

سرویس VOIP عبارت است از انتقال صدا بروی بستر شبکه. این سرویس سیستم انتقال صدا را که به صورت آنالوگ در تلفنهای معمولی انجام میپذیرد را تبدیل به سیستم دیجیتال کرده و آن را بروی بستر شبکه انتقال میدهد.در حال حاضر به علت سهولت استفاده بیشتر و گسترش روز افرون بسترهای شبکه این راهکار به سرعت در حال گسترش میباشد و در آینده ای بسیار نزدیک بطور کل جایگزین سیستمهای قدیمی آنالوگ خواهد شد .

چرا سیستم Voip

در حال حاضر گسترش بستر شبکه تبدیل به جزئی لاینفک از تکنولوژی و نیازهای هر جامعه و سازمان و شرکت و .... گردیده و بستر ارتباطی از داخل هر مجموعه کوچک و بزرگ گرفته تا ارتباطات بین شهری و جهانی فراهم است. با توجه به اینکه بروی همین بستر امکان برقراری سیستم Voip میسر است دیگر نیازی به برقراری سیستمهای قدیمی و سیم کشی به موازات بستر شبکه وجود ندارد و باعث کاهش هزینه و مشکلات میگردد .

فناوری VoIP کاربردهای بسیاری در سیستمهای مخابراتی امروزه دارد. از VoIP برای انتقال خوط تلفن ، برقراری ارتباطات تلفن بین شهری و کشوری بدون هزینه تلفن مخابرات توسط اینترنت و اینترانت ، اتصال دفاتر به سیستم تلفنی یکدیگر ، ایجاد مرکز نوین پشتیبانی مشترکین ، مکالمه رایگان ، مکالمه تصویری و امکان استفاده از قابلیت ها بیشتر تلفنی استفاده می شود. فناوری VoIP در این موارد باعث کاهش هزینه ، افزایش امکانات و بهبود قابلیت اطیمنان میشود .

انتقال خطوط تلفن شهری: از مهترین امکاناتی که این سیستم فراهم میکند امکان ارائه خطوط تلفن شهری به مراکز فاقد این خطوط مانند معادن ، سدها ، کارگاه ها ، کارخانه ها و سایت های خارج از شهر و حتی ایجاد ارتباط رایگان صوتی تصویری بین دفاتر و شعب یک مجموعه می باشد. جهت مشاهده نحوه انتقال خطوط تلفن شهری به لینک صفحه انتقال خطوط تلفن مراجعه نمایید .

با استفاده از مرکز تلفن تحت شبکه یا سانترال IP base امکان ارائه خدمات بیشتر سیستم های Voip وجود دارد:

مراکز تلفن تحت شبکه یا سانترال IP base

سانترال های تلفنی تحت شبکه نسل جدید مراکز تلفن میباشد که به سرعت در حال گسترش و جایگیزینی سیستم های قدیمی و آنالوگ مراکز تلفنی می باشد.

سانترال های نسل جدید بروی بستر شبکه کار میکنند و با توجه به اینکه در حال حاضر تمامی شرکت ها، سازمان ها، موسسات و مجموعه های بزرگ مجهز به سیستم شبکه میباشد براحتی در هر مجموعه ای قابل اجرا میباشد. امکانات بسیاری که این سیستم نوین در اختیار کاربران قرار میدهد باعث افزایش روزافزون آن گشته است.

این سیستم نسبت به مراکز قدیمی دارای مزایای بسیاری می باشد که شامل:

• عدم محدودیت جغرافیایی: تمامی دفاتر و شعب و مراکز مرتبط به مجموعه در هر جای دنیا قابل اتصال به این مجموعه می باشد. همگی بصورت یک داخلی در سیستم تعریف شده و به راحتی با هم در تماس خواهند بود.

• ارتباط رایگان: با توجه اتصال تمامی مراکز بدون محدودیت جغرافیایی، ارتباط بین شعب بی نیاز از سیستم مخابراتی انجام می گیرد و لذا مکالمات بین دفاتر رایگان انجام می شود.

• عدم نیاز یه سیم کشی تلفن: نظر به اینکه این سیستم بروی بستر شبکه انجام می گیرد نیازی به سیم کشی جداگانه برای تلفن وجود ندارد و بروی بستر ارتباطی شبکه ایجاد شده قابل اجرا است.

• گسترش آسان: اضافه نمودن خطوط داخلی و شهری با سادگی میسر است و مانند سیستم های آنالوگ قدیمی نیاز به تعویض دستگاه و سیم کشی جداگانه وجود ندارد.

• حفظ شماره: با جابجایی در هر مجموعه میتوانید داخلی خود را نیز با خود منتقل کنید و نیاز به تعاریف پیچیده و تغییر شماره نیست.

• امکانات بیشتر: نسل جدید سیستم تلفن دارای توانمندی ها و قابلیت هایی هستند که در سیستم های قدیمی قابل اجرا نیست. این امکانات را برای هر سانترال میتوانید با کلیک بروی سیستم مورد نظر در آیتم های روبرو روبرو مشاهده نمایید.

• امکانات فراوان بصورت یک پارچه: در سیستمهای قدیمی برای اضافه نمودن هر امکان جدید ( در صورتی که قابل اجرا باشد ) نیاز به خرید یک کارت اضافه یا اضافه نمودن یک سرور و ترکیب این دو با هم است که هزینه های بسیاری را بر دوش خریدار می گذارد در صورتی که در نسل جدید سیستم تلفن تمامی امکانات بصورت یک پارچه در اختیار مشتری قرار میگیرد که هر مجموعه با توجه به نیاز خود میتواند از همگی و یا چندین مورد دلخواه بهره گیرد.

• مدیریت ساده: مدیریت این سیستم بر خلاف سیستم های قدیمی بسیار ساده میباشد و تمامی امکانات و تعاریف براحتی در دسترس کاربر است.

• کنفرانس گسترده: بر خلاف سیستم قدیمی که بروی گوشی مکالمه سه نفره انجام میشود در اینجا با تعریف اتاق کنفرانس شکل میگیرد و تعداد افراد بیشتری بدون نیاز به خطوط شهری بین تمامی نقاط شما در یک مجموعه یا مراکز گسترده با هم به گفتگو بپردازند.

• استفاده از تلفن های نرم افزاری: شما می توانید براحتی بدون نیاز به خرید گوشی تلفن و یا برای راحتی کار با صفحه کلید و هدفون از تلفن نرم افزاری قابل نصب بروی تمامی کامپیوتر ها استفاده نمایید.

• منشی تلفنی چند لایه: با استفاده از سانترال نسل جدید شما میتوانید منشی را برای سطوح مختلف تعریف کنید و حتی تمامی مراکز گسترده شما را تحت پوشش این سیستم درآورد و قابلیت پاسخ گویی 24 ساعته بدون نیاز به اپراتور و ارسال فکس در مواردی که اطلاعات ثابتی باید به تماس گیرنده داده شود.

• امکان اتصال موبایل: با نصب نرم افرار بری گوشی های موبایل میتوان موبایل ها به را عنوان یک داخلی برای این مراکز تعریف کرد و از کلیه امکانات سیستم در هر جای دنیا بصورت رایگان استفاده کرد (برقرای تماس صوتی و تصویری ، امکان استفاده از خطوط شهری و ...) و حتی در صورت عدم حضور شما در محل شرکت تماس ها بدون هزینه به موبایل شما انتقال پیدا کند.

• شماره گیری سریع: در این سیستم امکان تعریف شماره های افراد مانند شماره منزل یا تلفن همراه با شماره های سه رقمی میباشد که دیگر نیازی به گرفتن شماره های طولانی و به خاطر سپردن آن ها نیست.

• صندوق پستی: صندوق صوتی دیگر امکان این سیستم است که در صورت عدم حضور شما تماس گیرنده میتواند پیام خود را بگذارد.

• شماره گیری با نام اشخاص: شما میتوانید به جای به خاطر سپردن شماره با استفاده از حروف روی صفحه کلید تلغن نام شخص را وارد کرده و تماس برقرار نمایید.

• علاوه بر بستن 0 و 00 شما میتوانید شماره هایی یه که نباید توسط افراد شماره گیری شود را در سیستم تعریف کنید.

• امکان ضبط و شنود مکالمات و آرشیو مکالمات

• سرور فکس (Fax سرور) قابلیت اتصال سانترال به فکس سرور جهت ارسال و دریافت فکس و رویت آن ها بر روی ایمیل هر کاربر.

• پست صوتی (Voice Mail) هر داخلی دارای پست صوتی اختصاصی می باشد. سیستم می تواند برای تمام داخلی ها به عنوان یک دستگاه پیام گیر مستقل و قابل مدیریت عمل نماید. کاربر می تواند از هر محل دلخواه از طريق ايميل، ارتباط وب، یا تماس تلفنی از بیرون و با در اختيار داشتن رمز و مجوز مربوطه نسبت به شنیدن پیغام های گذاشته شده و مدیریت صندوق صوتی خود اقدام نماید.

• لیست مکالمات: تمامی مکالمات با زمان و تاریخ و مدت مکالمه در سیستم فهرست می شود و شما بدون نیاز به رقتن به مخابرات لیست تمامی ارتباطات را خواهید داشت

• امکان برقراری مکالمه تصویری: با استفاده از تلفن تصویری و یا We**am میتوانید مکالمه تصویری انجام دهید.

• انتقال تماس به خط شهری: به دلیل طراحی یکپارچه سیستم، می توان مکالمات را از هر پورت به پورت دیگر متصل کرد. برای نمونه، چنانچه یک تماس گیرنده از بیرون با اپراتور تماس بگیرد و بخواهد با شخصی در سازمان صحبت کند، اپراتور می تواند حتی اگر شخص مورد نظر در ساختمان نباشد تماس را به شماره موبایل یا منزل وی متصل نماید، بدون این که از نظر تماس گیرنده بیرونی تفاوتی در فرآیند برقراری اتصال احساس شود.

• پاسخ گویی غیر همزمان (Q & A): با استفاده از این امکان که «پرسش و پاسخ» نیز نامیده می شود، کارشناس یا مسئولین یک سازمان می توانند سؤالات و درخواست های ارباب رجوع را در زمانی که برایشان مناسب است شنیده و پاسخ دهند. نحوه عملکرد بدین شکل است که روی ﺻﻨﺪوق ﺻﻮتی ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ می ﮔﺬارد و ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻳﻚ ﺷﻤﺎره ﭘﻴﮕﻴﺮی را ﺑﻪ وی اﻋﻼم می ﻛﻨﺪ. ﺳﭙﺲ ﻣﺴﺌﻮل ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﭘﺲ ازﺷﻨﻴﺪن ﭘﻴﺎم، ﭘﺎﺳﺦ آﻧﺮا در ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺛﺒﺖ می ﻛﻨﺪ (ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﺗﻤﺎس ﮔﻴﺮﻧﺪه ﭘﻴﻐﺎم می ﮔﺬارد). ﺗﻤﺎس ﮔﻴﺮﻧﺪه در ﺗﻤﺎس ﺑﻌﺪی ﺧﻮد ﺑﺎ وارد ﻛﺮدن ﻛﺪ ﭘﻴﮕﻴﺮی می ﺗﻮاﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﻮد را ﺑﺸﻨﻮد.

• Call park , Call Transfer, DND, Black list, Hold و بسیاری امکانات دیگر از قابلیت های دیگر سیستم های نوین تلفنی است که در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﭘﻴﺎﻣﻚ (SMS Server) :
اﺳﺘﻔﺎده از اﻳﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ، ﭘﻴﺎﻣﻚ سرویس های ﻣﺘﻨﻮعی را ﺑﻪ ﻛﺎرﺑﺮان اراﺋﻪ می دﻫﺪ، برخی از اﻳﻦ سرویس ها ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: تبادل پیامک بین خط موبایل و داخلی های سیستم - ارسال پیامک از طریق اینترفیس وب دستگاه - ارسال پیامک گروهی - ارسال پیامک اتوماتیک بر اساس یک event - دریافت پیامک و ثبت در صندوق پیامک کاربران

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﻣﻜﺎن ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﺮم اﻓﺰارﻫﺎی ﺗﺒﺪیلی ﺟﻬﺖ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی راﻳﺎﻧﻪ ای ﺳﺎزﻣﺎن ﺟﻬﺖ اﻋﻼم ﻣﻮﺟﻮدی ﺣﺴﺎب اﻋﻼم ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﺮوﻧﺪه ﻧﻈﺮ سنجی و ... وﺟﻮد دارد.

اجزاء مرکز تلفن VoIP :

مرکز تلفن سنتی معمولا از سانترال تلفن آنالوگ، کابلهای تلفن و گوشی های آنالوگ تشکیل میشود. در مقابل، مرکز تلفن VoIP دارای اجزاء زیر است :

• شبکه محلی (LAN) : شبکه محلی تمام اجزاء مرکز تلفن VoIP را به هم متصل میکند.

• سرور VoIP : هر سیستم VoIP نیازمند سروری است که تماس های تلفنی را ایجاد کند و سپس آن را کنترل می نماید. این سرور گاهی مدیر تماس (call manager) و گاهی سرور کاربرد (application server) نیز نامیده میشود. در هر صورت کارکرد سرور VoIP در شبکه دریافت درخواست های تلفنی از یک کاربر و فروارد کردن آن به کاربر دیگر است. البته ممکن است بر اساس تنظیمات انجام شده این سرور پیام های دریافت شده را به نحوی تغییر دهد و یا خود پیامی جدید ایجاد کند.

این سرور معمولا IP PBX خوانده میشود. در واقع یک سانترال است که به صورت IP کار میکند. سرور VoIP از نظر اندازه معمولا بسیار کوچکتر از سانترال های آنالوگ است. مثلا یک شرکت با 500 داخلی میتواند سروری کوچکی داشته باشد که در رک (Rack ) نصب میشود.

• گیت وی VoIP : گیت وی VoIP و یا (VoIP Gateway) گاهی گیت وی مدیا (Media Gateway) نیز نامیده میشود دستگاهی است که خطوط تلفن معمولی (آنالوگ) را با شبکه دیتا (مثلا اینترنت) متصل میکند.در یک سیستم ویپ گیت وی اهمیت فراوانی دارد. بدون گیت وی VoIP نمیتوان سیستم تلفنی بر اساس IP را به سیستم تلفن سنتی متصل کرد. به عبارت دیگر سیستم VoIP پیاده سازی شده به صورت جزیره ای از دنیای خارج جدا میشود. با توجه به اینکه کاربران VoIP به هر حال نیازمند تماس با کاربران تلفن آنالوگ و یا موبایل هستند، وجود نوعی گیت وی حتما مورد نیاز است.

این تجهیزات بر اساس تعداد خطوط تلفن، نوع خطوط تلفن (FXS و یا FXO)، و آنالوگ و دیجیتال بودن دسته بندی مشوند.

• تلفن VoIP : تلفن های VoIP و یا (VoIP Phone) تلفنی است که قابلیت اتصال به شبکه کامپیوتری دارد و حداقل یک نوع پروتکل کنترل تماس تلفنی (مثلا پروتکل SIP و یا H.323) را پشتیبانی میکند. این تلفن ها گاهی تلفن آی پی (IP Phone) و تلفن شبکه نیز میگویند. تلفن های VoIP از نظر قابلیت و کارایی بسیار متفاوت هستند. ساده ترین نوع این تلفن ها حتی نمایشگر ال سی دی نیز ندارد و به عنوان مثال برای هتل ها استفاده میشود. انواع گران قیمت تر حتی میتوانند مکالمات تصویری با کیفیت بالا (HD) نیز برقرار کنند. اما به هر صورت به تمامی تلفن هایی که VoIP را پشتیبانی کنند و به شبکه متصل شوند تلفن VoIP یا تلفن IP میگویند.

تلفن های VoIP نقش زیادی در کارایی، کیفیت و امکانات یک سیستم تلفنی VoIP دارند.تلفن هایی که میتوانند برای دسترسی به سیستم VoIP مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از:

• تلفن های سخت افزاری VoIP : رایج ترین نوع ترمینال های کاربران تلفن های VoIP می باشند که باید با کابل شبکه به سیستم تلفنی متصل شوند .

• تلفن های نرم افزاری VoIP : نرم افزاری هستند که بر روی کامپیوتر نصب شده و دقیقا مانند تلفن سخت افزاری به سیستم VoIP دسترسی دارند .

• تلفن های ویپ USB : این تلفن ها به تنهایی قابل استفاده نیستند و باید حتما با یک کابل USB به کامپیوتری وصل شوند که دارای اتصال شبکه است .

• تلفن های بیسیم VoIP : این محصولات هم به صورت WiFi و هم به صورت DECT عرضه میشوند و به کاربران امکان تحرک هنگام تماس تلفنی میدهند . جهت مشاهده اطلاعات سیستم ویپ بیسیم Wireless VoIP به لینک صفحه ویپ بیسیم Wireless VoIP مراجعه نمایید .

در صورتی که نیاز به اتصال تلفنهای آنالوگ معمولی به شبکه VoIP باشد، می توان از یک آداپتور تلفن آنالوگ (ATA) استفاده کرد .

25/12/2013

RFID
آر اف آی دی ) چیست؟

بطور کلی شناسایی خودکار و نگهداری داده‌ها (AIDC) روشی است که طی آن تجهیزات خواه سخت افزای یا نرم افزاری قادر به خواندن و تشخیص داده ها بدون کمک گرفتن از یک فرد هستند.
بارکدها، کدهای دو بعدی، سیستم های انگشت نگاری ، سیستم شناسایی با استفاده از فرکانس رادیویی، سیستم شناسایی با استفاده از قرنیه چشم و صدا و … از جمله این راهکارها در این مقال می‌باشند. یکی از جدید ترین مباحث مورد توجه دانشمندان جهت شناسایی افراد یا کالاها استفاده از سیستم شناسایی با استفاده از فرکانس رادیویی یا RFID می‌باشد.

RFID که مخفف سه واژه Radio Frequency Identification است؛ امروزه توسط فروشگاه‌های زنجیره ای بزرگی چون "وال مارت" و "مک دونالد" و نیز سازمانهای مهمی چون "وزارت دفاع ایالت متحده آمریکا" استفاده شده و امتحان خود را به خوبی پس داده است.

RFID چیست ؟
تصور کنید که وارد یک فروشگاه زنجیره ای شده اید و اقلام مورد نیاز خود را داخل چرخ دستی ‌(trolley) قرار داده اید. صندوق دار با استفاده از بار کد می بایستی که تک تک اقلام داخل سبد را برداشته و اطلاعات آن را توسط بارکد خوان (Barcode Reader) یکی یکی به داخل رایانه وارد کند تا فاکتور اقلام انتخابی شما صادر گردد. بسیاری از اوقات بدلیل آنکه تعداد کالاهای خریداری شده بسیار زیاد می باشند؛ صف‌های طولانی‌ای در فروشگاه‌های زنجیره ای تشکیل می‌شود. تازه ، گاهی اوقات نیز مخدوش شدن علائم بارکد، از خواندن اطلاعات جلوگیری می کند ، که این خود موجب مشکلات بیشتری می شود.

با این فناوری جدید یعنی RFID شما سبد کالای خود را بر می دارید و بدون اینکه مجبور به ایستادن در صفهای طولانی شوید و یا حتی بدون اینکه مجبور باشید اقلام خریداری شده را به صندوقدار یا نگهبان نشان دهید، از در خارج می شوید.
چرا؟ چون برچسب روی کالا دیگر بارکد(Barcode) نیست بلکه از نوع RFID می باشد و خودش با فرستان علائم رادیویی کلیه اطلاعات جاری خود از قبیل تعداد، قیمت، وزن، … را به کامپیوترهای موجود در درهای خروجی مخابره می کند.
این برچسبها دارای دو بخش تراشه و آنتن هستند و دارای عملکرد بسیار ساده ای می باشند؛ تراشه اطلاعات را از طریق آنتن منتشر می‌کند و حسگرهایی در اطراف قرار دارند ،این اطلاعات را دریافت می‌کنند.
از جمله مهمترین محاسن آن کاهش سرقت یا دزدی و محاسبه سریعتر تعداد کالاهای موجود در انبار بدون نیاز و کمک به نیروهای انسانی است

Address

Tehran

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Persian Telecom Communication Eng. Co. خدمات اینترنت پرشین تلکام posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category