گفت دانائی که:گرگی خیره سر،
هست پنهان در نهاد هر بشر!
لاجرم جاری است پیکاری سترگ
روزوشب ، مابین این انسان وگرگ
زوربازوچاره این گرگ نیست
صاحب اندیشه داند چاره نیست
ای بسا انسا رنجور پریش
سخت پیچیده گلوی گرگ خویش
وی بسا زور آفرین مرد دلیر
هست در چنگال گرگ خوداسیر
هرکه گرگش را دراندازد به خاک
رفته رفته می شود انسان پاک
وآن که ازگرگش خورد هر دم شکست
گرچه انسان می نماید ،گرگ هست!
وآنک
ه با گرگش مدارا می کند،
خلق وخوی گرگ پیدا می کند.
در جوانی جان گرگت رابگیر!
وای اگر این گرگ گردد با تو پیر
روز پیری ، گرکه باشی همچو شیر
ناتوانی در مصاف گرگ پیر
مردمان گر یکدیگر را می درند
گرگ هاشان رهنما ورهبرند
این که انسان هست این سان دردمند
گرگ ها فرمانروائی می کنند،
وآن ستمکاران که با هم محرم اند
گرگ هاشان اشنایان هم اند
گرگ ها همراه وانسان ها غریب
باکه باید گفت اینحال عجیب؟....
