15/11/2025
❤️ #ତୁମେ_ମୋର
କଟକ ସହରର ଏକ ଛୋଟ କଫେରେ ପ୍ରଥମେ ମିଳିଥିଲେ ଅଭିନାଶ ଓ ଲିପି।
ଲିପି ହାତରେ ପୁସ୍ତକ, ମୁହँରେ ସାଧା ହସ—ହେଉଥିବା ନିଜେ ଜଣେ ଶାନ୍ତ ଜହ୍ନରୀ ପରି।
ଅଭିନାଶ ତାଙ୍କ ଦେଖାକୁ ପଡ଼ିଲାକୁ, ସମୟଟା ଯେପରି ଥମକି ଗଲା।
“ମୁଁ ଏଠାରେ ବସିପାରିବି କି?”
ଲିପି ହସି କହିଲା, “ଅଅ…ହଁ।”
ସେଇ ଏକ ସହଜ କଥାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଦୁଇଟି ହୃଦୟର ଅଜଣା ଯାତ୍ରା।
ଦିନ ଦିନ ଆଲୋଚନା, ହସିମଜାକ, ଛୋଟ-ଛୋଟ ଭୁଲବୁଝା—ସବୁରେ ଲୁଚିଥିଲା ପ୍ରେମର ମିଠା ଗନ୍ଧ।
ଏକଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମହାନଦୀ ଘାଟରେ, ହାଲୁକା ପବନ ବହୁଥିଲା।
ଲିପି ଆକାଶକୁ ଦେଖୁଥିଲା, ଅଭିନାଶ ଲିପିକୁ।
“ଲିପି…”
“ହଁ?”
“ତୁମେ ଥାଅଲେ… ସବୁକିଛି ସୁନ୍ଦର ଲାଗେ।”
ଲିପି ଲଜ୍ଯାରେ ମୁହଁ ଘୁରାଇଲା।
“ତାହେଲେ… ତୁମେ ମତେ ପସନ୍ଦ କର?”
ଅଭିନାଶ ହଲୁକା ହସି କହିଲା—
“ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ, ପ୍ରେମ।”
ଲିପିର ଆଖିରେ ଚମକ ଆସିଗଲା।
“ତାହେଲେ… ଆଜିଠାରୁ ଆମେ দুଇଜଣ ‘ଆମେ’।”