26/08/2023
- Γνώμης δύο εισίν ιδέαι, η μεν γνησίη, η δε σκοτίη.
(Υπάρχουν δύο είδη γνώσης, η γνήσια (σαφής) και η σκοτεινή (ασαφής).)
Δημόκριτος
Ανθρώπινη Αυτανάφλεξη
(Spontaneous human combustion)
Περισσότερες από 200 καταγεγραμμένες περιπτώσεις στις οποίες το ανθρώπινο σώμα παίρνει φωτιά από μέσα εντός του εσωτερικά, το οποίο δεν είναι ορατό έως ότου τυλίγεται σε μία «φωτεινή φλόγα» ασημόχρωμη η οποία καταλήγει να απανθρακώσει κυριολεκτικά το σώμα, σάρκα και οστά σε στάχτη, δίχως να κάψει τίποτα άλλο στον χώρο, περιορίζεται γύρω από το σώμα που καίει, και σε πολλές περιπτώσεις δεν κάηκε ούτε το κρεβάτι η οι πολυθρόνες αυτών που κάηκαν. Άτομα αποτεφρώθηκαν τη στιγμή που περπατούσαν, που οδηγούσαν, ενώ βρισκόταν σε βάρκα ακόμα και την ώρα που χόρευαν!. Τα δύο φύλα έχουν ίσο μερίδιο περιπτώσεων με τις γυναίκες να έχουν ένα μικρό προβάδισμα. Οι ηλικίες κυμαίνονται από 4 μηνών μέχρι 114 ετών και τα θύματα είναι και αδύνατα και παχύσαρκα. Αλκοολικούς και μη.
Όπως δήλωσε ο δρ Κρόγκμαν «μόνο στους χίλιους πεντακόσιους βαθμούς και πάνω έχω δει οστά να λιώνουν και να ρευστοποιούνται τόσο ώστε να αποκτούν πτητικότητα».
Επιστημονικές θεωρίες έχουν αποδώσει την αιτία σε μια θερμότητα εσωτερικής υποατομικής αλυσιδωτής αντίδρασης που πυροδοτεί εκρήξεις μέσα στο σώμα και άλλες παρόμοιες θεωρίες, με άλλους επιστήμονες να θεωρούν αυτές τις δηλώσεις απαράδεκτες ή και παράλογες. Η πύρινη μοίρα που συνάντησε μερικά άτομα, είναι ένα ακόμα μυστήριο που παραμένει άλυτο.
Μερικές από της περιπτώσεις για όσους θέλουν να διαβάσουν:
Η πρώτη επιστημονική και ιατρική αναφορά έγινε το 1673 στο έργο Acta Medica and Philosophica Hafniensia. Στο έργο αυτό ένας άτυχος παριζιάνος αφού έπινε επί τρία χρόνια υπερβολικά, τέλος μεταβλήθηκε σε καπνό και στάχτη ενώ βρισκόταν ξαπλωμένος σε αχυρένιο στρώμα. Μόνο το κρανίο του και τα οστά των δαχτύλων του έμειναν ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί αυτή η άμορφη μάζα ως υπόλειμμα ανθρώπου. Το εκπληκτικό είναι πως το αχυρένιο στρώμα δεν έπαθε σχεδόν τίποτα.
Στις 9 Απριλίου του 1744, η κόρη της 60χρονης Γκρεϊς Πέτ από το Ίπσουιτς της Αγγλίας αντίκριζε την μητέρα της στο πάτωμα να καίγεται σαν «ένα κούτσουρο που καίγεται από φωτιά χωρίς φανερή φωτιά». Το θύμα έπασχε επίσης από αλκοολισμό, ενώ μερικά άλλα εύφλεκτα υλικά που βρισκόταν δίπλα έμειναν άθικτα όπως και κάτι παιδικά ρούχα και ένα χάρτινο παραπέτασμα.
Στις 18 Μαίου 1857 στη Δυτική Φιλαδέλφια της Πενσυλβάνια η Αννα Μάρτιν βρέθηκε εντελώς απανθρακωμένη σε ένα δωμάτιο όπου δεν υπήρχε καμία πηγή φωτιάς. Ο ιατροδικαστής υπολόγισε ότι για να αποτεφρωθεί τόσο τέλεια η 68χρονη ώστε να μείνουν μόνο το παπούτσια της και ένα τμήμα του κορμιού της η θερμοκρασίες πρέπει να έφτασαν τους 800 με 950 βαθμούς Κελσίου και όμως η θερμάστρα ήταν κρύα και το περιοδικό της που ήταν 60 εκ. μακριά έμεινε ανέπαφο!
Ο Δρ. Ουίλτον Κρόγκμαν παραθέτει μια άλλη εμπειρία στο Σαιντ Πήτερσμπουργκ το 1951.Το απόγευμα της πρώτης Ιουλίου όταν ο γιος της Μαίρη Χάρντυ Ρήζερ βρήκε απανθρακωμένη την μητέρα του, μερικά μισοκαμένα ελατήρια είχαν μείνει από την πολυθρόνα, το ταβάνι και οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με μια λιπώδης καπνιά, σε απόσταση 3,5 μέτρα από το σώμα της Μαίρη υπήρχαν δυο κεριά λιωμένα, μερικές εφημερίδες και υφάσματα κοντά της δεν είχαν πάθει τίποτα . Δεν υπήρχε μυρωδιά καμένου ιστού και το μόνο που είχε απομείνει από το σώμα της ήταν μερικοί αποτεφρωμένοι σπόνδυλοι, το κρανίο της συρρικνωμένο σε μέγεθος μπάλας του μπεηζ μπολ και ένα άθικτο πέλμα.
Τον Δεκέμβριο του 1966 στην Πενσυλβάνια, το σώμα του Δρ John Irving Bentley 92 ετών, βρέθηκε αποτεφρωμένο. Ο Ντον Γκόνσελ εθελοντής πυροσβέστης γύρω στις 9 γύρισε στο σπίτι του και φώναξε το συνηθισμένο χαιρετισμό του στον σεβαστό 92χρονο γιατρό ο οποίος δεν απάντησε. Ο Γκόνσελ τότε κατέβηκε στο υπόγειο περπατώντας μέσα από έναν γαλαζωπό καπνό με μια ασυνήθιστη μυρωδιά, «κάπως γλυκιά» όπως εξομολογήθηκε αργότερα, και σε μια γωνιά του δαπέδου διέκρινε ένα σωρό στάχτες. Ο Γκόνσελ, σκάλισε ενστικτωδώς το σωρό με το πόδι του αλλά δεν βρήκε αναμμένα κάρβουνα. Από πάνω έχασκε μια τρύπα 75 με 90 εκ. που είχε τη σκουροκόκκινη απόχρωση των καμένων ξύλων. Ο Γκόνσελ ανέβηκε τις σκάλες και αποφάσισε να ψάξει τον Καθ. Μπέντλεϋ. Αυτό που είδε ο Γκόνσελ ευχήθηκε αργότερα να μην το είχε δει: στο μπάνιο είδε ένα καφετί πόδι, από το γόνατο και κάτω, σαν από ανδρείκελο. Δεν χρειάστηκε να κοιτάξει περισσότερο. Όρμησε έξω από το σπίτι ουρλιάζοντας «Ο Καθ. Μπέντλεϋ κάηκε!»
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1982, όταν η Jeannie Saffin τυλίχτηκε τελικά σε φλόγες καθισμένη σε μια καρέκλα. Ο πατέρας της, ο οποίος ήταν μάρτυρας αυτού του περιστατικού, λέει ότι είδε λάμψη να βγαίνει από της γωνίες των ματιών της και τα χέρια της. Τότε είδε την Τζίνι να καλύπτεται από φλόγες και ούτε την είδε να κλαίει η να κινείται.
