10/09/2026
Even iets dat ik al een tijdje kwijt wil.
Meer dan 5 jaar heb ik de winkel gehad, er voor nog 5-6j van thuis uit. Dag in, dag uit. Altijd bereikbaar, nauwelijks vakantie en eigenlijk nooit écht vrij. Als iemand hulp nodig had, probeerde ik er te zijn. Ook buiten de openingsuren, ook wanneer het eigenlijk niet uitkwam.
Na die jaren heb ik iets geleerd wat ik liever eerder had ingezien: voor veel mensen ben je vooral belangrijk zolang je hen kunt helpen.
Was de winkel eens gesloten?
Dan kwamen de klachten.
Was ik ziek?
Dan moest er toch iemand beschikbaar zijn.
Had ik even tijd voor mezelf nodig?
Dan was dat blijkbaar lastig te begrijpen.
Twee jaar geleden ben ik hier zwaar onderdoor gegaan. Jarenlang altijd maar doorgaan, altijd bereikbaar zijn en mezelf op de laatste plaats zetten hebben uiteindelijk hun tol geëist. Het resultaat was een zware burn-out en depressie.
Ik ben daar ondertussen hard mee bezig en heb mijn leven en werk bewust anders proberen in te richten. Daarom ben ik nu al bijna 2 jaar enkel nog in bijberoep bezig.
Ik werk overdag in loondienst, ben daarnaast bezig met auto’s en andere projecten en probeer ook gewoon nog een privéleven te hebben. Ik heb dus simpelweg niet meer de tijd die ik vroeger had.
Toch blijven oproepen binnenkomen. Soms 3, 4, 5 of zelfs 6 keer na elkaar.
En eerlijk? Ik heb daar gewoon geen zin meer in. Toont zeer weinig respect.
Ik heb ook nog diabetes en moet dus sowieso rekening houden met mijn eigen lichaam en grenzen. Ik kan en wil mezelf niet opnieuw wegcijferen om altijd maar beschikbaar te zijn voor anderen.
Als ik niet opneem, betekent dat niet dat ik je negeer. Het betekent dat ik niet KAN opnemen. Misschien ben ik aan het werk, met mijn handen bezig, onderweg of gewoon even bezig met mijn eigen leven.
Stuur dan gewoon een bericht en ik antwoord of bel terug zodra ik daar tijd voor heb. Maar herhaaldelijk blijven bellen omdat ik niet onmiddellijk opneem, vind ik gewoon respectloos. Wetende dat er een voicemail en automatisch bericht ingesteld is waar alles duidelijk in uitgelegd word.
Dat is voor mij niet meer de manier waarop ik wil werken.
Ik help nog altijd graag. Maar dit is ondertussen een bijberoep, geen voltijdse winkel meer. Mijn vrije tijd is beperkt en die wil ik niet opnieuw volledig opofferen.
En ik zeg het daarom liever nu duidelijk: als dit gedrag blijft doorgaan, gaan we uiteindelijk richting een klantenstop voor dit soort klanten.
Niet omdat ik mensen niet meer wil helpen. Integendeel. Maar omdat ik mezelf niet opnieuw op dat punt wil brengen.
Een beetje geduld, begrip en respect kost niets. Maar voor mij maakt het een wereld van verschil.
Aan iedereen die het op de normale manier doet: BEDANKT.
Peace out.