18/09/2016
Wanneer “losers” winnaars worden.
Waarom wil iedereen in Godsnaam de hoofdprijs winnen. Hoeveel energie en tijd steken we in ons werk om de concurrent te snel af te zijn. Iedereen heeft het over maximaliseren. Wat kan je maximaliseren dat er slechts op korte tot zeer korte tijd wordt gepland.
Vaak moet ik aan “John Forbes” denken. Als wiskundige heeft hij een model uitgewerkt waar er meer winnaars uit de bus komen wanneer niet iedereen voor de hoofdprijs gaat.
Hoe dat idee zich bij mij heeft kunnen manifesteren komt omdat ik een paar jaar redelijk ziek ben geweest. Ik kon en mocht niet meer werken. Arbeidsgeneesheren hadden me voor de arbeidsmarkt afgeschreven, ik mocht (moest) op pensioen gaan.
Natuurlijk kon deze jongen niet stil blijven zitten en ben ik als zelfstandige in bijberoep aan de slag gegaan.
Datavernietiging is mijn domein geworden en nu nog de klanten zoeken. Hoeveel klanten heb je nodig? Wil je grote of kleine klanten? Hoeveel kan ik per dag werken met mijn beperkingen? Ik voelde me elke dag een beetje meer “loser” worden maar niet getreurd, ik ging ervoor. Ik wist dat ik het gegenereerde werk van de grootste klanten niet aankon dus was ik tevreden met een deel kleinere klanten. Na een tijdje merkte ik dat de zaken toch tamelijk goed liepen. Als ik nu de eerste maanden van mijn zelfstandige activiteit aan het analyseren ben, merk ik dat ik ondanks mijn fysieke beperkingen een aardig cliënteel heb opgebouwd waardoor ik meer dan part-time bezig ben.
Moraal van het verhaal: “Losers” kunnen ook “Winnaars” zijn.