27/02/2026
ဆရာ၊ ဆရာမတွေအနေနဲ့ စာသင်တဲ့အခါမှာ သင်ရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ကျောင်းသားတွေကို ပြန်မေးတဲ့အခါမှာလည်း တစ်မူထူးတဲ့ အနေအထားမျိုးနဲ့ ရပ်တည်ရပါတယ်။ ဒါကိုပဲ ပညာရေးအသုံးအနှုန်းအရ Prompter လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဆရာဟာ ကျောင်းသားတွေကို အဖြေတွေ တိုက်ရိုက်မပေးဘဲ သူတို့ဘာသာသူတို့ ဖြေဆိုနိုင်ဖို့ အရိပ်အမြွက်လေးတွေ ပြသူ၊ လမ်းညွှန်ပေးသူအနေနဲ့ ဆောင်ရွက်ရတာပါ။
တစ်ခါတလေ စာသင်ခန်းထဲမှာ ဆရာက မေးခွန်းတစ်ခုမေးလိုက်တဲ့အခါ ကျောင်းသားတွေ ချက်ချင်းမဖြေနိုင်ကြပါဘူး။ တချို့က ရှက်လို့၊ တချို့က မသေချာလို့၊ တချို့ကလည်း အဖြေကို ခေါင်းထဲမှာ ရှာမတွေ့သေးလို့ပါ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဆရာက ချက်ချင်းပဲ အဖြေကို ပြောမပစ်လိုက်ဘဲ ကျောင်းသားကို အားပေးတဲ့အနေနဲ့ မျက်နှာအမူအရာလေးနဲ့ ပြုံးပြလိုက်တာ၊ ခေါင်းညိတ်အားပေးလိုက်တာမျိုး လုပ်ပေးရပါတယ်။ တစ်ခါတလေ "ဟုတ်ပြီလေ... မင်းပြောချင်တာက..." ဆိုတဲ့ အားပေးတဲ့ လေသံမျိုး၊ "ဆက်ပြော... နီးစပ်နေပြီ" ဆိုတဲ့ အားပေးစကားလေးတွေ ပြောပေးရပါတယ်။
နောက်တစ်နည်းကတော့ ကျောင်းသား ပြောချင်တဲ့ စကားလုံးရဲ့ အစလေးကို ဖောက်ပေးလိုက်တာမျိုးပါ။ ဥပမာ - "ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံး သမုဒ္ဒရာက ဘာလဲ" လို့မေးတဲ့အခါ ကျောင်းသားက "ပစ်..." ဆိုပြီး ရပ်သွားရင် ဆရာက "ပစိဖိတ်" လို့ အဆုံးထိမပြောဘဲ "ပစိ..." လို့ပဲ ဖောက်ပေးလိုက်တာမျိုး။ ဒီလိုလုပ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ကျောင်းသားက ကိုယ်တိုင် "ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ" လို့ ဆက်ပြောနိုင်သွားပါတယ်။ ဒီလိုမျိုးဆိုရင် ကျောင်းသားအနေနဲ့ ကိုယ်တိုင်ဖြေနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှု ရသွားပြီး နောက်ထပ်လည်း ပြန်ဖြေဖို့ သတ္တိရှိလာမှာပါ။
ဒါ့အပြင် ကျောင်းသားတွေ စကားပြောတဲ့အခါမှာလည်း ဆရာက Prompter အနေနဲ့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စကားပြောတဲ့အခါ ကျောင်းသားက စကားလုံးတစ်လုံးကို မှားသုံးမိရင် ချက်ချင်းအပြစ်မတင်ဘဲ မှန်ကန်တဲ့ စကားလုံးကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောပြတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် "ဒီနေရာမှာ ဒီစကားလုံးသုံးရင် ပိုကောင်းမယ်နော်" ဆိုပြီး ညွှန်ပြတာမျိုး လုပ်ပေးရပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ကျောင်းသားက ဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ ရပ်သွားရင် "ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို နောက်တစ်ခုက ဘာဖြစ်မလဲ" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းလေးတွေ ထပ်မေးပြီး ဆက်ပြောဖို့ တွန်းအားပေးရပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ သတိထားရမှာက ဆရာက အရိပ်အမြွက်ပြတဲ့အခါ ကျောင်းသား ကိုယ်တိုင်တွေးခေါ်နိုင်ဖို့ နေရာအလုံအလောက် ပေးရပါမယ်။ ချက်ချင်းအဖြေပြောပြလိုက်ရင် ကျောင်းသားအနေနဲ့ ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားခွင့် မရတော့ဘဲ ဆရာ့ကို အမြဲမှီခိုနေတဲ့သူ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာက ကျောင်းသားကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်ပေးရပါမယ်။ တစ်ခါတလေ ၁၀ စက္ကန့်၊ ၂၀ စက္ကန့်လောက် စောင့်ပေးရင်း မျက်နှာအမူအရာနဲ့ အားပေးနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကျောင်းသားက တကယ်ကို မဖြေနိုင်မှသာ အရိပ်အမြွက်လေး ပြပေးရတာပါ။
ဒီလိုမျိုး Prompter ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ဆရာဟာ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အရည်အချင်းကို သိထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘယ်ကျောင်းသားက ဘယ်လောက်အထိ ဖြေနိုင်တယ်၊ ဘယ်နေရာမှာ အကူအညီလိုတယ်ဆိုတာ သိမှ အချိန်မှန်မှန် နည်းမှန်လမ်းမှန် ကူညီနိုင်မှာပါ။ တစ်ချို့ကျောင်းသားတွေက အရိပ်အမြွက်နည်းနည်းလေး ပြရုံနဲ့ ဖြေနိုင်ပေမယ့် တစ်ချို့ကျောင်းသားတွေကျတော့ ပိုပြီးရှင်းရှင်းလင်းလင်း လမ်းညွှန်ဖို့ လိုအပ်တတ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ Prompter အဖြစ် ဆောင်ရွက်တဲ့အခါ ကျောင်းသားတွေကို အဖြေတွေ ချက်ချင်းမပေးဘဲ သူတို့ဘာသာသူတို့ တွေးခေါ်နိုင်ဖို့ လမ်းဖွင့်ပေးရပါတယ်။ မျက်နှာအမူအရာ၊ လေသံ၊ စကားလုံးအစလေး ဖောက်ပေးခြင်းတို့အားဖြင့် ကျောင်းသားတွေကို အားပေးရပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျောင်းသားတွေဟာ စာသင်ခန်းထဲမှာ ပိုပြီးရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပါဝင်လာမယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပိုရှိလာမယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆရာ့အကူအညီမပါဘဲ ကိုယ်တိုင်ဖြေဆိုနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာမှာပါ။