KhmerIdea Film- The Novel

KhmerIdea Film- The Novel ស្នាមញញឹម គឺជាភាពទាក់ទាញដល់មានប្រជាប្រិយភាពបំផុត សម្រាប់ជិវិត !!! :)
ក្តីស្រលាញ់ គឺជាដង្ហើមមួយផ្នែក និង សំខាន់បំផុត
សម្រាប់ជិវិត !!!

ស្នារដៃសាច់រឿងដែលខ្ញុំបាទបានិទានឡើងនេះ សុទ្ធសឹងតែជាស្នារដៃដែលខ្ញុំបាទ បាននិពន្ធដោយខ្លួនខ្ញុំបាទផ្ទាល់! សង្ឃឹមថាសាច់រឿងទាំងអស់នេះ នឹងកំដរអារម្មណ៍របស់លោកអ្នកជារៀងរហូត។
សូមអរគុណ!

21/07/2026

តោះនរណាខ្លះដូចខ្ញុំ 😂😂

ៃថ្មី

20/07/2026

បទចម្រៀង "ក្នុងរូបថតចាស់" ដែលស្ថិតនៅក្នុងរឿង "នាងធ្វើឲ្យខ្ញុំចងចាំ" រីករាយសណ្ដាប់ជាមួយខ្ញុំទាំងអស់គ្នា មុននឹងខ្ញុំទំលាក់សាច់រឿងភាគរឿងនេះ។ សូមកុំភ្លេច ចុច Like និង Follow Page ម្នាក់មួយផងណា អរគុណទុកមុន

ឈុតខ្លះៗដែលដកស្រង់ចេញពីរឿង "និស្ស័យស្នេហ៍អាបស្នងទាយាទ" ក្នុងភាគបញ្ជប់។----វាក៏ហោះសង្គ្រប់សំដៅទៅកាន់គន្ធា ប៉ុន្តែនាងក៏គេច...
20/07/2026

ឈុតខ្លះៗដែលដកស្រង់ចេញពីរឿង "និស្ស័យស្នេហ៍អាបស្នងទាយាទ" ក្នុងភាគបញ្ជប់។
----
វាក៏ហោះសង្គ្រប់សំដៅទៅកាន់គន្ធា ប៉ុន្តែនាងក៏គេចទាន់ ចំណែកពូសាយក៏បានដឹងខ្លួនវិញ ហើយគាត់ក៏កាន់ផ្កាក់របស់គាត់ លោតទៅកាប់អាគ្រូសៀមនោះមួយទំហឹងប៉ុ ន្តែវាដឹងខ្លួនទាន់ វាក៏គេចចេញ បណ្ដាលឲ្យត្រូវពោះវៀនរបស់គន្ធាដាច់ ធ្លាក់ចុះមកបណ្ដាលឲ្យគន្ធាដែលកំពុងហៅះសំកាំងនោះ ក៏ត្រូវធ្លាក់ចុះមកដែរ។
ខ្ញុំឃើញដូចនេះក៏រត់ទៅទ្រនាង និងអោបក្បាលរបស់នាងយ៉ាងជាប់ ហើយនាងក៏បានសម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំជាមួយស្នាមញញឹមដែលបង្កប់ដោយភាពឈឺចាប់បំផុត ហើយនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ "បង... បងនៅចាំថ្ងៃដំបូងដែលពួកយើងជួបគ្នាទេ? ថ្ងៃនោះខ្ញុំមិនដែលគិតសោះថា មនុស្សម្នាក់ដែលខ្ញុំគ្រាន់តែឃើញដោយចៃដន្យ នឹងក្លាយជាមនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ជាងជីវិតខ្លួនឯង។ អរគុណដែលបានធ្វើឲ្យថ្ងៃធម្មតារបស់ខ្ញុំ ក្លាយជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ស្រស់ស្អាត អរគុណសម្រាប់ស្នាមញញឹម ការយកចិត្តទុកដាក់ និងគ្រប់ពេលវេលាដែលបងនៅក្បែរខ្ញុំ។ ខ្ញុំសុំទោស... ដែលខ្ញុំមិនអាចនៅជាមួយបងបានដល់ថ្ងៃចុងក្រោយនៃជីវិតបងដូចដែលខ្ញុំបានសន្យា ប៉ុន្តែបេះដូងរបស់ខ្ញុំ មិនដែលគិតថាចង់ចាកចេញពីបងទេ។ បើថ្ងៃណាមួយបងនឹកខ្ញុំ សូមបងកុំយំយូរពេកដឹងទេ។ សូមបងនឹកដល់ថ្ងៃដែលយើងសើចជាមួយគ្នា ថ្ងៃដែលយើងបានប្រឡែងលេងជាមួយគ្នា ឬ ជាថ្ងៃដែលបងកាន់ដៃខ្ញុំយ៉ាងណែនដឹងអត់? ក៏ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ... ប្រហែលជាខ្ញុំមិនអាចនៅទីនេះបន្តទៀតឡើយ ក្ដីស្នេហ៍ដែលខ្ញុំមានចំពោះបង នឹងមិនបាត់ទៅជាមួយដង្ហើមចុងក្រោយមួយនេះទេ ហើយសូមបងកុំភ្លេចថា ក្នុងជីវិតមួយនេះ មានមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលស្រឡាញ់បងអស់ពីបេះដូង រហូតដល់វិនាទីចុងក្រោយនៃជីវិតនាង លាហើយ... មនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បំផុត..."
នាងនិយាយត្រង់នេះចប់ ក៏បានបិតភ្នែកផុតដង្ហើមបាត់ទៅ មិនផ្ដល់ឱកាសឲ្យខ្ញុំបាននិយាយអ្វីសូម្បីបន្តិច តបត្រឡប់ទៅកាន់នាងឡើយ។ ខ្ញុំបានត្រឹមតែអោបក្បាលរបស់នាង ស្រែកយំជាមួយនឹងក្ដីឈឺចាប់បំផុត។
ចំណែកអាគ្រូសៀមនោះវាបានឃើញ គ្រឿងក្នុងរបស់គន្ធាត្រូវបានកាប់ធ្លាក់ចុះមកនេះ វាក៏បានឈរថ្មឹង រៀបនឹងហោះទៅឆាប់យកទៅហើយ ក៏ស្រាប់តែលឺសម្លេងគា្រប់កាំភ្លើងមួយគ្រាប់ផាំង ចំកណ្ដាលក្បាលរបស់វាតែម្ដង ដែលអ្នកបាញ់នោះគឺជាអ៊ុំមួង ដែលបានបាញ់ចំក្បាលក្រហាំងដែលជាអាគ្រូសៀមនោះ បណ្ដាលឲ្យធ្លាក់ចុះមកដល់ដី ប្រែក្លាយសភាពដែលដុះស្នែង មានកន្ទុយនោះប្រែមកជាមនុស្សធម្មតាវិញទៅ។
រីឯខ្ញុំបានត្រឹមតែអោបក្បាលរបស់គន្ធាត្រហ៊ោយំ ដោយមិនខ្វល់ពីអ្វីកើតឡើងឡើយ ដោយអង្អែលសករបស់នាងបណ្កើរ នឹកដល់ពាក្យសម្ដីដែលនាងនិយាយមុននេះបណ្ដើរ ជាមួយនឹងដំណក់ទឹកភ្នែកដែលស្រក់ចុះមកមិនអស់ចិត្ត និងមិននឹកស្មានថាគ្រាចុងក្រោយ វានឹងក្លាយជាបែបនេះឡើយ ឱព្រហ្មលិខិតអើយ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកកំណាចម្លេះ ឲ្យយើងទាំងពីរព្រាត់រស់ទៅ ហេតុអ្វីបានមកពង្រាត់ឲ្យអូនព្រាត់ស្លាប់បែបនេះ?
ពូសាយក៏បានដើរមកឈប់ក្បែរខ្ញុំ និងនិយាយពាក្យសុំទោសមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រិទ្ធឲ្យពូសុំទោស មុននោះពូថាចង់លោតទៅកាប់គ្រូសៀមនោះទេ ប៉ុន្តែមិននឹកស្មានថាគន្ធានៅពីមុខវាសោះ ពូគ្មានចេតនាទេ អភ័យទោសឲ្យពូផង។
ខ្ញុំមិនបានតបអ្វីទៅកាន់វិញឡើយ ខ្ញុំគិតតែអោបក្បាលរបស់គន្ធាយំតែប៉ុណ្ណោះ។

18/07/2026

រឿងគាគខ្លីៗ កុំភ្លេចគាំទ្រផងបងៗ

17/07/2026

រឿង នាង់ធ្វើឲ្យខ្ញុំចងចាំ នឹងចេញជាសាច់រឿងបែប វីដេអូឆាប់ៗនេះ

ថ្ងៃទី ២៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៦លុះព្រឹកឡើង សម្លេងសារមួយក៏បានលោតឡើងដោយមានអត្ថន័យថា “Good Morning Reach Happy Merry Christmas ត...
17/07/2026

ថ្ងៃទី ២៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៦
លុះព្រឹកឡើង សម្លេងសារមួយក៏បានលោតឡើងដោយមានអត្ថន័យថា “Good Morning Reach Happy Merry Christmas តើបងក្រោកពីគេងឬនៅ?”
នេះគឺជាសារដែលធ្វើឲ្យពេលព្រឹករបស់ខ្ញុំ ពិតជាមានសេចក្ដីសុខខ្លាំងណាស់។ ក្រោយពីបានអានហើយ ខ្ញុំក៏បានផ្ញើរសារតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បងក្រោកពីគេងយូរដែរហើយ ព្រឹកនេះអូនទំនេរទេ ពួកយើងទៅញុំាអាហារពេលព្រឹកជាមួយគ្នា?
នាងក៏បានយល់ព្រម ហើយខ្ញុំក៏បានជិះម៉ូតូទៅទទួលនាងនៅឯផ្ទះរបស់នាង រួចពួកយើងទាំងពីរក៏បានទៅស្រស់ស្រូបអាហារពេលព្រឹកជាមួយគ្នា។ នៅក្នុងថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងនាងបានដើរលេងយ៉ាងសប្បាយរីករាយជាមួយនឹងគ្នា តាំងពីពេលព្រឹករហូតដល់ពេលពេលថ្ងៃត្រង់។ ហើយបន្ទាប់ពីបាយថ្ងៃត្រង់រួច នាងក៏បានបបួលខ្ញុំមើលកុនផងដែរ។ ហើយនេះជាលើកទី១ហើយដែលខ្ញុំ ចូលមើលកុនជាមួយមនុស្សស្រី។ ពេលចូលទៅអង្គុយខាងក្នុងនាងក៏បានអោបដៃរបស់ខ្ញុំយ៉ាងជាប់តែម្ដង ហើយនាងក៏បានគេងលើស្មាររបស់ខ្ញុំផងដែរ ខ្ញុំកាន់ដែនាងបណ្ដើរ ខ្ញុំនិងនាងក៏បានមើលកុនបណ្ដើរ ហើយខ្ញុំពិតជាមានសេចក្ដីសុខខ្លាំងណាស់ ទាំងដែលខ្ញុំមិនដែលរំពឹងថាខ្ញុំនឹងមានថ្ងៃនេះជាមួយនឹងនាងឡើយ។ កំពុងតែមើលជក់ចិត្តផងនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បងបន្ទាប់ពីមើលកុនហើយតើបងចង់ទៅណាទៀតទេ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បងមិនដឹងទេ ចុះអូន តើអូនចង់ទៅណា?
នាងសញ្ចឹងគិតបន្តិចរួចនាងក៏និយាយតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ អូនចង់ទៅអង្គុយលេងនៅកោះពេជ្រ ព្រោះខានទៅអង្គុយលេងនៅទីនោះយូរហើយ ។
ហើយខ្ញុំក៏និយាយពាក្យយល់ព្រមតបទៅកាន់នាងវិញ។
បន្ទាប់ពីមើលកុនរួច ខ្ញុំនិងនាងក៏ដើរកាត់ហាងលក់តុក្កតាមួយកន្លែងហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជបងមើលតុក្កតា Minion នោះ Cute ដល់ហើយ ។
មិនបង្អង់យូរ ខ្ញុំក៏កាន់ដៃនាងសំដៅទៅកាន់ហាងនោះតែម្ដង ព្រោះជានិច្ចជាកាលខ្ញុំតែងតែឃើញនាងផុសរូបតុក្កតានេះប្លែកៗ ជាច្រើននៅក្នុងអាខោន Facebook របស់នាង ។
ខ្ញុំក៏បានកាន់តុក្កតាមួយរួចសួរទៅកាន់នាងថាៈ វេជ្ជរ៉ា អូនស្រលាញ់ទេ?
នាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ស្រលាញ់ប៉ុន្តែមើលទៅវាប្រហែលជាថ្លៃណាស់ ។
ស្ដាប់នាងនិយាយរួចខ្ញុំក៏និយាយទៅកាន់អ្នកលក់ថាៈ បងជួយខ្ចប់ឲ្យខ្ញុំមួយមក ។
ខ្ញុំនិយាយចប់ភ្លាមនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ហាក់! បងទិញធ្វើអីវាថ្លៃណាស់ ។
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ មិនអីទេ! ព្រោះបងមិនទាន់បានទិញកាដូអ្វីជូនអូននៅថ្ងៃនេះនៅឡើយទេ! ហើយនេះជាកាដូសម្រាប់អូនណា! Happy Merry Christmas អូនសម្លាញ់។
នាងក៏ញញឹមទាំងមុខក្រហមមកកាន់ខ្ញុំ ហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អរគុណបងសម្លាញ់ សង្ឃឹមថាអូននឹងបានស្ដាប់ពាក្យផ្អែមល្ហែមនេះបានជារៀងរហូតណា។
ខ្ញុំក៏កាន់ដៃនាងឡើង ហើយក៏និយាយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បងសន្យាបងនឹងរក្សារ ការចាប់ផ្ដើមមួយនេះឲ្យស្ថិតស្ថេរជានិរន្តណា។
នាងក៏ញញឹមមកកាន់ខ្ញុំ ហើយក៏រុញខ្ញុំឲ្យដើរសំដៅទៅកាន់កន្លែងគិតលុយទៅ។ រួចរាល់យើងទាំងពីរនាក់ក៏បានដើរចាកចេញពីទីនោះទៅ។
ម៉ោងប្រហែល៦ល្ងាចទៅហើយ យើងទាំងពីរក៏បានទៅដល់កោះពេជ្រ ហើយក៏អង្គុយលើម៉ូតូ ដោយសម្លឹងទៅកាន់ផ្ទៃទន្លេ។ នាងក៏បានអង្គុយផ្អែកស្មាររបស់ខ្ញុំអោបតុក្កតាដែរខ្ញុំទិញឲ្យនាង ហើយនាងក៏បានសួរសំនួរមួយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជតើបងធ្លាប់មានសង្សារទេ?
ខ្ញុំក៏សម្លឹងមុខនាងទាំងភ្ញាក់ផ្អើល រួចក៏សួរត្រឡប់ទៅកាន់នាងវិញថាៈ ម៉េចបានជាមកសួរសំណួរបែបនឹងមកកាន់បង?
នាងក៏តបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ មកពីអូនចង់ដឹងនឹងណា? ប្រាប់អូនមក អូនមិនខឹង ឬ រករឿងអន់ចិត្តនឹងបងឡើយ។
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បងមិនដែលមានសង្សារទេ ក៏ប៉ុន្តែបងធ្លាប់បានលួចស្រលាញ់នារីម្នាក់ កាលនៅរៀនវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែបងគ្មាន ឱកាសដើម្បីសារភាពទៅកាន់នាងឡើយ។ គ្រាន់តែឡើងថ្នាក់ទី១០ភ្លាម នាងក៏បានប្ដូរសាលាមករៀននៅភ្នំពេញបាត់ទៅ។
ស្ដាប់ខ្ញុំនិយាយរួចនាងក៏បាននិយាយតបមកកាន់ខ្ញុំថាៈ គួរឲ្យអាណិតណាស់នរ! ស្រលាញ់គេតែគ្មានឱកាសសារភាពទៅកាន់គេ។ និយាយរួច នាងក៏យកដៃទាំងពីររបស់នាងមកក្រសោបមុខរបស់ខ្ញុំ ឲ្យងាកទៅកាន់នាង ហើយនាងក៏សួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បង ចុះបើនារីម្នាក់នោះត្រឡប់មកវិញហើយបង្ហាញខ្លួនចំពោះមុខបង តើបងនៅតែស្រលាញ់នាងទេ?
បន្ទាប់ពីនាងនិយាយរួច ខ្ញុំក៏បានចាប់ដៃទាំងពីររបស់នាងចុះមកដាក់លើដើមទ្រូងរបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏និយាយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ វាបានក្លាយជាអតីតកាលកន្លងផុតទៅហើយ ក្ដីស្រលាញ់ដែលបងមានសម្រាប់គេពីមុន ក៏បានរលុបអស់ពីបេះដូងបងបាត់ទៅហើយដែរ ដែលជំនួសមកវិញគឺជាសេចក្ដីស្រលាញ់ដែលមិនប្រួលប្រែសម្រាប់អូន។ បន្ទាប់ពីនិយាយរួចខ្ញុំក៏លើកខ្នងដៃទាំងពីររបស់នាងឡើង ហើយក៏ថើបអង្អែលយ៉ាងថ្នមៗ ហើយក៏និយាយបន្តទៅកាន់នាងថាៈ បងពិតជាស្រលាញ់អូន ហើយបងពិតជាចង់ឲ្យពេលវេលាវារំកិលទៅមុខឲ្យលឿនខ្លាំងណាស់។
នាងក៏បានដកដៃចេញពីខ្ញុំ ដោយប្ដូរមកជាកាន់ដៃរបស់ខ្ញុំវិញយ៉ាងណែន ហើយសួរមកកាន់ខ្ញុំទាំងទឹកមុខងឿយឆ្ងល់ថាៈ ហេតុអ្វីបានជាបងចង់ឲ្យពេលវេលារំកិលទៅមុខឲ្យលឿនដើម្បីអ្វី?
ខ្ញុំក៏ញញឹម ហើយនិយាយតបត្រឡប់ទៅកាន់នាងវិញថាៈ គឺបងចង់រៀនឲ្យឆាប់ចប់ នឹងអាលមានការងារល្អធ្វើ ដើម្បីឆាប់បានរៀបការជាមួយនឹងអូនណា។
ក្រោយពីខ្ញុំនិយាយរួច នាងក៏ញញឹមយ៉ាងស្រទន់មកកាន់ខ្ញុំ ហើយបន្ទាប់មកនាងក៏គេងលើស្មារបស់ខ្ញុំ បែមុខទៅកាន់ទន្លេដ៏ល្វឹងល្វើយ ហើយនាងក៏និយាយបន្តថាៈ អូនសង្ឃឹមថាពេលនោះនឹងមកដល់ឆាប់ៗ ហើយកូនកំលោះរបស់អូនគឺជាបង ។
ខ្ញុំក៏កាន់ដៃនាងយ៉ាងណែន ហើយពួកយើងទាំងពីរនាក់ក៏បែមុខទៅកាន់ផ្ទៃទន្លេដ៏ល្វឹងល្វើយ ដែលមិនអាចសម្លឹងឃើញកោះត្រើយថានៅទីណា។ ហើយខ្ញុំក៏សួរទៅកាន់នាងបន្តទៀតថាៈ តើអូន! សម្រេចរៀនបន្ត ឬ ក៏ឈប់?
ស្ដាប់សំណួរខ្ញុំ រួចនាងក៏ងើបមុខចេញពីស្មារបស់ខ្ញុំហើយនាងក៏និយាយតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ អូនប្រហែលជាឈប់រៀនហើយ អូនចង់ទៅធ្វើការនៅកាស៊ីណូវេនយប់ ជាមួយនឹងបងស្រីព្រោះវាអាចរកចំណូលបានច្រើន! ហើយអូនក៏អាចជួយសន្សំលុយជាមួយបងដើម្បីត្រៀមថ្ងៃរៀបការរបស់យើង ព្រោះ១ឆ្នាំទៀតបងរៀនចប់ហើយទម្រាំបងរកការងារល្អបាន ហើយអូនក៏អាចមានប្រាក់សន្សំខ្លះៗពីការងារអូនផងដែរ។
ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់សំដីរបស់នាងដោយមានការជឿជាក់ និងលះបង់យ៉ាងនេះខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងទាំងក្ដីបារម្ភថាៈ បងពិតជាមិនចង់ឲ្យអូនឈប់រៀននោះទេ ហើយក៏មិនចង់ឲ្យអូនទៅធ្វើការងារបែបនឹងដែរ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអូនចង់ឈប់រៀនមែន បងចង់ឲ្យអូនធ្វើការងារអ្វីផ្សេងបានអត់ ក្រៅពីការងារមួយនឹង?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានចុះពីម៉ូតូ រួចក៏ឈរចំពីមុខខ្ញុំ ហើយនាងក៏បានថើបថ្ងាសរបស់ខ្ញុំ និងនិយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តថាៈ អូនសម្រេចចិត្តឈប់រៀនហើយ ព្រោះអូនមិនចង់ទៅបន្តនឹកឃើញ ពីភាពឈឺចាប់នៃអតិតកាលរបស់អូនឡើយ។ ហើយខែក្រោយបានអូនចូលធ្វើការ ហើយណាមួយការងារនេះក៏អូនពេញចិត្តដែរ ព្រោះបងស្រីរបស់អូនគាត់មិនដែលជួយបញ្ហាអ្វី ជាមួយការងារមួយនឹងដែរ។ អូនដឹងថាបងបារម្ភពីអ្វី តែបងត្រូវតែជឿជាក់លើអូន អូនសន្យាអូននឹងឈប់ពីការងារនឹងភ្លាមនៅពេលដែលបងរៀនចប់ នឹងមានការងារដែលល្អធ្វើ អូខេទេ?
ខ្ញុំក៏ដកដង្ហើមធំហើយក៏និយាយតបទៅកាន់នាង ដោយក្ដីបារម្ភថាៈ បងយល់ព្រម ប៉ុន្តែអូនត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នណា? សន្យាត្រូវចេះថែរក្សាខ្លួនណា ដឹងទេ?
នាងក៏ញញឹមហើយងក់ក្បាលមកកាន់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកនាងក៏បានអោបខ្ញុំហើយខ្ញុំក៏បានយកដៃអង្អែលសករបស់នាងថ្នមៗ និងបានថើបសក់របស់នាងផងដែរ។ ថ្វីត្បិតតែក្ដីស្រលាញ់មួយនេះទើបតែចាប់ផ្ដើម ក៏ប៉ុន្តែភាពស្និតស្នាលរវាងខ្ញុំនិងនាងគឺដូចជាគូរស្នេហ៍ដែលស្រលាញ់គ្នារាប់ឆ្នាំអញ្ចឹង ទាំងការអោប ទាំងការថើប ទាំងពាក្យសម្ដី គឺបានចេញពីបេះដូងរបស់យើងទាំងពីរដែលបានលាក់ទុកអស់ជាយូរថ្ងៃខែ។
ធ្មេចបើកៗ វេជ្ជរ៉ានាងក៏ត្រូវដល់ថ្ងៃចូលធ្វើការ ហើយក្ដីស្រលាញ់ដែលទើបតែចាប់ផ្ដើមនេះ បែជាត្រូវឃ្លាតពីគ្នា ហើយខ្ញុំនឹងនាង ក៏មិនសូវបានជួបគ្នាញឹកញាប់នោះដែរ ព្រោះពេលយប់នាងធ្វើការ ពេលព្រឹកនាងត្រូវសម្រាក មានតែពេលរសៀលប៉ុណ្ណោះ ដែលខ្ញុំបាននិយាយទូរស័ព្ទជាមួយនាងបន្តិចបន្តួច ហើយក្នុងមួយសប្ដាហ៍ យើងទាំងពីរនាក់បានជួបគ្នាតែថ្ងៃនាង Day off ប៉ុណ្ណោះ។
**********
ថ្ងៃទី ២៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៧ រីករាយថ្ងៃខួបកំនើតម្ចាស់ចិត្ត
ហើយពេលវេលាក៏ចេះតែរំកិលទៅមុខបន្តិចម្ដងៗ ភ្លេចៗខ្លួនខ្ញុំទាក់ទងជាមួយនឹងវេជ្ជរ៉ាបានជិត ៦ខែហើយ។ ការងាររបស់នាងក៏រលូនទៅមុខ ហើយនាងពូកែសន្សំលុយណាស់ សំភារៈប្រើប្រាស់របស់ខ្ញុំមួយចំនួនគឺនាងជាអ្នកទិញឲ្យខ្ញុំ និយាយរួមទៅមិនថាទៅដើរលេង ឬ ញុំាអីគឺនាងចេញមុខរ៉ាប់រងទាំងអស់ ហើយខ្ញុំក៏បានជំទាស់នឹងនាងដែរ ប៉ុន្តែនាងតែងតែនិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បងឥឡូវមិនទាន់រកលុយដោយខ្លួនបងបានទេ! អញ្ចឹងអូនមានការងារធ្វើអូនមានចំណូលទុកឲ្យអូនជាអ្នកចេញសិនទៅ។ ខ្ញុំមិនអាចជំទាស់នឹងនាងបាន ក៏មានតែស្របទៅតាមនាងទៅ។
ចូលដល់ខែទី៧ ថ្ងៃទី២៨នេះ គឺជាខែពិសេសតែម្ដង ព្រោះថ្ងៃនេះគឺជាថ្ងៃខួបកំណើតរបស់វេជ្ជរ៉ាដែលជាម្ចាស់ចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំក៏បានកក់បន្ទប់ខារ៉ាអូខេមួយកន្លែង ដើម្បីប្រារព្ធពិធីខួបកំណើតជូននាង។ ពេលដែលទៅដល់មុខបន្ទប់ខ្ញុំក៏បានសុំនាងបិតភ្នែកដើម្បី បង្កើតភាពភ្ញាក់ផ្អើលជូននាង។
ពេលចូលទៅដល់ខាងក្នុង ខ្ញុំក៏បានឲ្យគេរៀបចំនំខេកដាក់លើតុចំកណ្ដាលបន្ទប់ ហើយក៏មានប៉េងប៉ោងជាច្រើននៅខាងក្នុងនោះផងដែរ ហើយខ្ញុំក៏បានបើកភ្នែករបស់នាងវិញ ចំរៀងច្រៀងជូនពរថ្ងៃកំណើតក៏បានបន្លឺឡើង ហើយខ្ញុំក៏បានច្រៀងបន្ទរផងដែរ។
វេជ្ជរ៉ានាងពិតជាមានការភ្ញាក់ផ្អើរខ្លាំងណាស់ ព្រោះតាំងពីដើមមកនាងមិនដែលទទួលបានការ Surprise ដែលរូម៉ែនទិកបែបនេះឡើយ នាងក៏បានអោបខ្ញុំយ៉ាងណែនតែម្ដង ហើយខ្ញុំក៏បានប្រាប់នាងថាៈ អូនឆាប់ប៉ងប្រាថ្នាទៅ។
វេជ្ជរ៉ានាងក៏ញញឹមមកកាន់ខ្ញុំ ហើយនាងក៏បានបិតភ្នែកដើម្បីប៉ងប្រាថ្នា។ ហើយបន្តិចក្រោយមក នាងក៏បានបើកភ្នែកឡើងវិញ ហើយក៏ភ្លុំទៀនពន្លត់តែម្ដង។
ក្រោយពីនាងភ្លុំទៀនពន្លត់រួច ខ្ញុំក៏បានហុចការដូមួយជូនទៅកាន់នាង ហើយខ្ញុំក៏បាននិយាយជូនពរទៅកាន់នាងថាៈ រីករាយថ្ងៃខួបកំណើតម្ចាស់ចិត្តបង ហើយនេះជាការដូដែលបងជូនអូន សង្ឃឹមថាអូននឹងពេញចិត្តណា ។
វេជ្ជរ៉ានាងទទួល ហើយនាងក៏សុំបើកភ្លាមៗនៅទីនោះតែម្ដង នាងបើកទៅក៏បានឃើញកាបូបយួរដៃមួយយ៉ាងស្រស់ស្អាត ហើយនាងក៏បានមកថើបថ្ពាល់របស់ខ្ញុំមួយខ្សឺតឡើងផ្អឹបតែម្ដង ហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ស្អាតណាស់បងប៉ុន្តែវាថ្លៃណាស់ អូនមិនហ៊ានយកប្រើទេ ទុកតាំងវិញល្អជាង។
ខ្ញុំក៏និយាយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បងទិញទុកឲ្យអូនប្រើ មិនមែនទិញមកយកឲ្យអូនមកដាក់តាំងទេ ហើយរបស់ថ្លៃវាប្រើបានយូរអូនកុំគិតច្រើនអីណា ប្រសិនអូនស្រលាញ់ថ្ងៃក្រោយបងទិញឲ្យអូនថែមទៀត
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ស្រលាញ់គឺស្រលាញ់ហើយ ប៉ុន្តែពេលនេះបងមិនទាន់មានការងារល្អធ្វើទេ! ចាំបងធ្វើការមានលុយខ្លួនឯងហើយ បងចង់ទិញអ្វីឲ្យអូន ក៏អូនទទួលយកទាំងអស់។
ខ្ញុំក៏ញញឹមទៅកាន់នាង ហើយយើងទាំងពីរក៏បានអោបគ្នា និងរីករាយជាមួយនឹងអាហារដែលខ្ញុំបានកម្ម៉ង់ សម្រាប់ពិធីខួបកំណើតរបស់នាង ហើយច្រៀងលេងយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។
ក្នុងរយៈពេល៧ខែមកនេះ អនុស្សាវរីយ៍ល្អៗក៏បានចូលមកយ៉ាងច្រើននៅក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់យើងទាំងពីរនាក់ ក៏ប៉ុន្តែវាពិតជាយូរខ្លាំងណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ដើម្បីបញ្ចប់ការសិក្សាឲ្យ បានឆាប់ ព្រោះនៅសល់តែជាង៣ខែទៀតប៉ុណ្ណោះខ្ញុំ នឹងប្រឡងបញ្ចប់ការសិក្សាហើយ ហើយនឹងអាលបានស្វែងរកការងារដែលល្អ សម្រាប់អនាគត់ដ៏វែងឆ្ងាយសម្រាប់យើងទាំងពីរនាក់។
រំលងបានមួយខែ នៅថ្ងៃមួយពេលព្រឹកជាថ្ងៃដែលវេជ្ជរ៉ាបានសម្រាក ហើយយើងទាំងពីរនាក់ក៏បានណាត់គ្នាដើរលេង និងញុំាអីពេលល្ងាចជាមួយគ្នាដូចរាល់ដង ស្រាប់តែទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំបានរោទ៍ឡើង ហើយនោះគឺជាលេខរបស់ម្ដាយខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏បានលើកទទួលហើយគាត់ក៏បានមានប្រសាស៍សួរសុខទុក្ខមកកាន់ខ្ញុំជាធម្មតា ដូចសព្វមួយដង ស្រាប់តែលើកនេះគាត់ក៏មានដំណឹងល្អមួយប្រាប់មកកាន់ខ្ញុំផងដែរ ដោយគាត់ក៏បានមានប្រសាស៍ថាៈ និយាយអញ្ចឹងរាជ ម៉ាក់មានដំណឹងល្អមួយសម្រាប់កូន គឺម៉ាក់និងប៉ាឯងបានរកការងាមួយកន្លែងសម្រាប់ឯងរួចហើយ! អញ្ចឹងកូនមិនចាំបាច់ស្វែងរកការងារទេណា។
ខ្ញុំក៏សួរត្រឡប់ទៅកាន់គាត់វិញទាំងងើយឆ្ងល់ថាៈ ម៉ាក់ តើម៉ាក់នឹងប៉ាបានការងារអ្វីមកពីណា? ខ្ញុំខ្លាចតែការងារនឹងខុសពីជំនាញដែលខ្ញុំរៀនរាល់ថ្ងៃទេ។
ម្ដាយរបស់ខ្ញុំគាត់បានតបត្រឡប់មកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ មិនបាច់បារម្ភទេកូន កន្លែងការងារនឹងគឺនៅក្រុមហ៊ុនមិត្តភក្តិរបស់ប៉ាឯងទេ! ទៅជួបឯងគង់តែស្គាល់គាត់ទេ ហើយចំពោះដំណែងការងារនឹងក៏ខ្ពស់ទៀត ត្រូវម៉ាច់ជាមួយនឹងជំនាញដែលកូនរៀនរាល់ថ្ងៃនឹងតែម្ដង
ខ្ញុំក្រោយពីទទួលបានដំណឹងល្អនេះពីម្ដាយខ្ញុំរួច ខ្ញុំពិតជាត្រេកអរខ្លាំងណាស់ ព្រោះមិនពិបាកក្នុងការស្វែងរកការងារធ្វើនោះឡើយ ហើយជាពិសេសនោះ គឺខ្ញុំអាចឲ្យវេជ្ជរ៉ាលាឈប់ពីការងារនោះបានហើយ។
ខ្ញុំកំពុងតែគិតៗ ស្រាប់តែម្ដាយរបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍បន្តទៀតថាៈ ហើយម៉ាក់និងប៉ារបស់ឯង ក៏ចង់ផ្សំផ្គុំឯងជាមួយនឹងកូនមិត្តភក្តិរបស់ប៉ាកូនឯងផងដែរ តើកូនយល់យ៉ាងណាដែរ?
ស្ដាប់មកដល់ចំណុចនេះ ខ្ញុំក៏តបបដិសេធទៅកាន់គាត់វិញភ្លាមថាៈ ម៉ាក់! កូនចង់បានតែការងារបានហើយ ចំពោះរឿងគូរស្រករកូនសុំរើសដោយខ្លួនឯងហើយម៉ាក់។
ម្ដាយរបស់ខ្ញុំក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ កូនកុំទាន់បដិសេធជាមួយម៉ាក់អី! ចាំអាទិត្យក្រោយទៅជួបគេសិនទៅចាំកូនឯងគិតតាមនឹងទៀតទៅ ម៉ាក់ក៏មិនបង្ខំកូនដែរ ប៉ុន្តែដើម្បីអនាគតវែងឆ្ងាយកូនត្រូវតែពិចារណាឲ្យបានល្អិតល្អន់ណា! ប៉ុណ្ណឹងបានហើយ ម៉ាក់ដល់ម៉ោងទៅបង្រៀនហើយ។
មានប្រសាសន៍ប៉ុណ្ណឹងរួចគាត់ក៏បិតទូរស័ព្ទបាត់ទៅ។
ចំណែកខ្ញុំគឺសុំមិនខ្វល់ទៅលើរឿងផ្សំផ្គុំនោះឡើយ គឺខ្ញុំខ្វល់តែរឿងការងារប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំនឹងពាំណាំដំណឹងល្អនេះទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាឲ្យនាងបានដឹងផងដែរ។
និយាយជាមួយម៉ាក់ចប់ ខ្ញុំក៏ដើរសំដៅទៅកាន់វេជ្ជរ៉ា ដែលកំពុងអង្គុយរងចាំខ្ញុំ ទៅដល់ភ្លាមនាងក៏សួរសំណួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បងអំបាញ់មិញទៅណា?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ អរ! គឺបងទៅនិយាយទូរស័ព្ទជាមួយនឹងម៉ាក់នឹងណា ហើយគាត់បានពាំនាំនូវដំណឹងល្អមកកាន់បងផងដែរគឺ គាត់បានរកការងារមួយឲ្យបងបានហើយ ហើយមានដំណែងខ្ពស់ទៀតផងជាពិសេសនោះ គឺសាកសមជាមួយនឹងជំនាញបងរៀនរាល់ថ្ងៃផងដែរ ហើយសប្ដាហ៍ក្រោយ ម៉ាក់និងប៉ាបានណាត់បងឲ្យទៅជួប និងញុំាអាហារពេលល្ងាចជាមួយគាត់ផងដែរ។
គ្រាន់តែខ្ញុំនិយាយចប់ភ្លាម វេជ្ជរ៉ានាងពិតជាសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ សប្បាយខ្លាំជាងខ្ញុំទៅទៀត។
នាងបានកៀកដៃរបស់ខ្ញុំហើ យនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អបអរសាទរបងសម្លាញ់ គោលដៅជិវិតរបស់បងមានពន្លឺហើយ បងត្រូវតែចាប់វាឲ្យជាប់ណា! ហើយបងទៅចូលរួមទៅដើម្បីឲ្យបងមានភាពស្និតស្នាលជាមួយពួកគាត់បណ្ដើរៗ។
ខ្ញុំក៏ងក់ក្បាលទៅកាន់នាងហើយអោបនាងយ៉ាងណែនតែម្ដង។ រួចហើយយើងទាំងពីរក៏ចូលក្នុងហលមើលកុនបាត់ទៅ។
មើលបណ្ដើរ ខ្ញុំសម្លឹងទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាបណ្ដើរ ព្រោះចិត្តមួយចង់ប្រាប់នាងអំពីរឿងដែលម៉ាក់ចង់ផ្សំផ្គុំខ្ញុំទៅឲ្យនារីផ្សេង ប្រាប់ទៅកាន់នាង ប៉ុន្តែមនុស្សដែលខ្ញុំកំពុងតែពេញស្រលាញ់ផង ខ្លាចនិយាយប្រាប់នាងទៅធ្វើអាចឲ្យនាងអាកអន់ចិត្តមិនខានទេ ខ្ញុំក៏ដក់ដង្ហើមធំបន្តិច មានតែលាក់រឿងនេះពីនាងបន្តទៅទៀត។
វេជ្ជរ៉ានាងបានលឺសំលេងខ្ញុំដកដង្ហើមធំ នាងក៏សួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បងកើតអីនឹងសុខៗម៉េចជាដកដង្ហើមធំអញ្ចឹង?
ខ្ញុំក៏និយាយកុហកតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ មានអី! បងតឹងទ្រូងនឹងសាច់រឿងនឹងណា! (តាមពិតទៅខ្ញុំចេះតែថាទេ ព្រោះមុននឹងអត់បានមើលផង)។
វេជ្ជរ៉ាក៏និយាយយល់ស្របតាមខ្ញុំ ហើយនិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ មែនហើយបង តឹងទ្រូងណាស់។
ខ្ញុំក៏គិតក្នុងចិត្តតែម្នាក់ឯងថាៈ ហេងវិន! ចេះតែនិយាយសោះត្រូវដែរ
ហើយខ្ញុំនឹងនាង ក៏បន្តមើលសាច់រឿងនោះរហូតដល់ចប់ទៅ។ មើលចប់ម៉ោងប្រហែ៦ល្ងាចទៅហើយ វេជ្ជរ៉ានាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ បងតោះទៅកន្លែងចាស់! មិត្តភក្តិរបស់អូននៅចាំយើងនៅទីនោះ?
ខ្ញុំក៏សួរនាងទាំងឆ្ងល់ថាៈ កន្លែងចាស់! កន្លែងចាស់ នៅណាទៅ?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏ប្រាប់មកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ នៅផ្លូវ៣១០ ហរ !
ខ្ញុំក៏ចាំហើយក៏ជិះជូននាងទៅកាន់ទីនោះ។ ពេលទៅដល់ក៏ឃើញមិត្តភក្តិរបស់នាងដែលមានឈ្មោះថារ៉េនីន និងមិត្តភក្តិស្រីចំនួនពីរទៅបីនាក់ទៀតកំពុងតែអង្គុយរងចាំជាស្រេចនៅទីនោះ។
ចូលទៅដល់ភ្លាម មិត្តភក្តិរបស់នាងដែលមានឈ្មោះថា រ៉េនីន បានដើរមកអង្គុយជិតខ្ញុំ និងនិយាយលេងមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ថ្ងៃនេះសុំមកអង្គុយក្បែរប្រុសស្អាតហើយណា វេជ្ជរ៉ាគ្នាសុំខ្ចីមួយយប់បានអត់?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបទៅកាន់រ៉េនីនវិញថាៈ យកទៅដាច់ហ្មងទៅគ្នាឲ្យ
រ៉េនីនក៏និយាយតបទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាថាៈ អញ្ចឹងគ្នា! សុំហើយ។
ហើយអ្នកគ្រប់គ្នានៅជុំវិញនឹង សើចគិលជុំគ្នាតែម្ដង។ ហើយខ្ញុំ និង មិត្តភក្តិរបស់វេជ្ជរ៉ាក៏បានញុំាអីជុំគ្នា នៅក្នុងរាត្រីនោះទៅ។
ហើយពេលវេលាក៏បានរំកិលទៅមុខយ៉ាងលឿង ភ្លេចៗខ្លួនថ្ងៃណាត់ដែលម៉ាក់ប៉ារបស់ខ្ញុំ បានត្រៀមសម្រាប់ខ្ញុំដើម្បីទៅជួបនឹងមិត្តភក្កិរបស់គាត់ក៏បានមកដល់។ ហើយពួកគាត់ទាំងពីរក៏បានមកដល់ភ្នំពេញ រួចក៏ឲ្យខ្ញុំជូនពួកគាត់ទៅសម្រាកនៅផ្ទះរបស់លោកពូខ្ញុំដូចរាល់ដងដោយសារតែបន្ទប់របស់ខ្ញុំវាតូចចង្អៀតពេក។
លុះដល់ពេលរសៀលខ្ញុំក៏ទៅយកម៉ាក់ប៉ារបស់ខ្ញុំ ហើយពួកយើងក៏បានទៅដល់គេហដ្ឋានដែលជាមិត្តភក្តិរបស់លោកប៉ា។
មកដល់ភ្លាមប៉ារបស់ខ្ញុំក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ឆាប់ជម្រាបសួរគាត់ទៅ គាត់មានឈ្មោះថា អ៊ុំរិន ថ្ងៃអនាគត់គាត់គឺជាថៅកែរបស់ឯងហើយ។
គ្រាន់តែទៅដល់ជិតគាត់ភ្លាម ខ្ញុំបានស្គាល់គាត់បាត់ទៅហើយ គាត់គឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនម៉ៅការសំណង់មួយ នៅរាជធានីភ្នំពេញ ដែលមានឈ្មោះបោះសំឡេងគ្រាន់បើដែរ ហើយក៏មានទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិតាមបណ្ដាប្រទេសធំៗជាច្រើនផងដែរនៅអាស៊ាន។ ហើយគាត់ និងលោកប៉ាក៏ជាអ្នកជិតឌិតនឹងគ្នាខ្លាំងដែរ ម្ដងម្កាលខ្ញុំក៏ធ្លាប់ឃើញគាត់ទៅលេងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ជាពិសេសមួយអាទិត្យម្ដងដឹងថាគាត់ទាំងពីរខលសួរសុខទុក្ខគ្នាហើយ។
ខ្ញុំក៏ជម្រាបសួរ និង សម្ដែងការគួរសមទៅកាន់គាត់។ ហើយគាត់ក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ លើកដៃថ្វាយព្រះក្មួយ ដល់កំលោះចឹងទៅសង្ហារមិនចាញ់ឪវាទេ ហើយយ៉ាងម៉េចដែរការសិក្សារពិបាកទេ?
ខ្ញុំតបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ បាទ! ជម្រាបប្រសាសន៍លោកអ៊ុំ! មិនពិបាកទេលោកអ៊ុំ គ្រាន់តែក្មួយបារម្ភខ្លាចពេលរៀនចប់ពិបាកក្នុងការស្វែងរកការងារធ្វើ ក៏ប៉ុន្តែក្មួយពិតជាអរគុណលោកអ៊ុំខ្លាំងណាស់ ដែលបានផ្ដល់ឱកាសឲ្យក្មួយ ក្មួយនឹងខិតខំឲ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីជ្រោម ជ្រែងក្រុមហ៊ុនឲ្យកាន់តែរីកចម្រើនទៅមុខជាដរាប។
លោកអ៊ុំក៏ញញឹមហើយងក់ក្បាលមកកាន់ខ្ញុំ! ហើយពួកយើងទាំងអស់គ្នាក៏បន្តជជែកគ្នាលេងយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។
បន្តិចក្រោយមកម្ដាយរបស់ខ្ញុំ ក៏បានសួរទៅកាន់អ៊ុំរិនថាៈ និយាយ អញ្ចឹងលោកបង! ខ្ញុំដូចជាមិនឃើញ ណារី?
អ៊ុំរិនក៏បានតបមកកាន់ម្ដាយរបស់ខ្ញុំវិញថាៈ អូ! នាងមិនទាន់មកដល់ទេ? Fly របស់នាងត្រូវបានពន្យាពេលប្រហែលជាម៉ោង ០៩ យប់នេះទើបនាងមកដល់! មិនបាច់រងចាំនាងទេ! ចាំមើលលើកក្រោយ ចាំឲ្យពួកគេទាំងពីរជួបគ្នាក៏បានដែរ។
គ្រាន់តែលោកអ៊ុំរិនមានប្រសាសន៍ចប់ភ្លាម អ៊ុំស្រីដែលត្រូវជាប្រពន្ធរបស់គាត់បានមានប្រសាសន៍ពីតុបាយខាងក្នុង មកកាន់ពួកយើងទាំងអស់គ្នាថាៈ តោះអ្នកទាំងអស់គ្នា អាហារពេលល្ងាចរៀបចំរួចរាល់ហើយ
យើងទាំងអស់គ្នាក៏ដើរសំដៅទៅកាន់តុបាយទាំងអស់គ្នា! ហើយខ្ញុំក៏បានទៅជម្រាបសួរអ៊ុំស្រីដែលនៅខាងក្នុង! ហើយគាត់ក៏មានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថាៈ អរគុណក្មួយ! ខានឃើញក្មួយឯងជិត១ឆ្នាំសោះ ឥឡូវពិតជាសង្ហារណាស់! តោះអង្គុយទៅ អ៊ុំរៀបចំរួចរាល់ហើយ ។
ហើយពួកយើងទាំងអស់គ្នា ក៏រីករាយជាមួយអាហារពេលល្ងាច ដ៏ឈ្ងុយឆ្ញាញ់នោះជុំគ្នាទៅ។
ពេលត្រឡប់មកដល់បន្ទប់របស់ខ្ញុំវិញ ខ្ញុំក៏ខលពាំនាំដំណឹងរីករាយទៅកាន់វេជ្ជរ៉ា ប៉ុន្តែនាងមិនអាចនិយាយជាមួយខ្ញុំបានយូរឡើយ ដោយ សារនាងជាប់រវល់ធ្វើការ។ ហើយពេលនេះភាពស្និតស្នាលដែលយើងមានគឺតិចបំផុត ព្រោះក៏ខ្ញុំក៏ត្រូវទៅរៀនដោយមិនអាចអាកខានបាន ព្រោះវាជាឆ្នាំចុងក្រោយហើយរបស់ខ្ញុំ។ ចំណែកវេជ្ជនាងក៏ត្រូវចំណាយពេលវេលានៅកន្លែងធ្វើការ ច្រើនជាងពេលនៅជាមួយខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំពិតជាធុញថប់នឹងអារម្មណ៍មួយនេះណាស់ ដោយមិនអាចមានពេលវេលានៅជិតនាង បានយូរដូចជាគ្រាដំបូងបានឡើយ។
រំលងបានមួយរយៈពេល នារសៀលថ្ងៃមួយ ខ្ញុំក៏បានទទួលទូរស័ព្ទពីលោកប៉ារបស់ខ្ញុំ ដោយគាត់បាននិយាយថាៈ ស្អែកប៉ានឹងឡើងទៅភ្នំពេញ កូនចាំមកយកប៉ានៅចំណតឡានផង ព្រោះស្អែកពេលល្ងាចមានកម្មវិធីជប់លៀងនៅផ្ទះអ៊ុំរិនឯង ហើយឯងទៅចូលរួមជាមួយប៉ាដែរដឹងទេ។
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ ប៉ាខ្ញុំគ្រាន់តែជូនប៉ាទៅបានអត់ ដោយ សារស្អែកខ្ញុំមានការងារតិចតួចត្រូវធ្វើ។
ប៉ារបស់ខ្ញុំគាត់ក៏តបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ រំសាយបានសិនរំសាយទៅប្រសិន បើមិនវាសូវសំខាន់ ព្រោះប៉ាចង់ឲ្យឯងទៅដើម្បីឲ្យឯងកាន់តែមានភាពស្និតស្នាលជាមួយនឹងពួកគាត់ឲ្យបានច្រើន ហើយណាមួយចង់ឯងបានឃើញអនាគត់គូរស្រកឯងផង។
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់លោកប៉ាវិញថាៈ ប៉ា! ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់បានការងារល្អមួយតែប៉ុណ្ណោះ រឿងគូរស្រកខ្ញុំសុំរើសដោយខ្លួនឯងណាប៉ា។
ប៉ារបស់ខ្ញុំក៏តបទាំងអារម្មណ៍ខឹងបន្តិចមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ហឹម! ប៉ាគ្រាន់តែចង់ឲ្យកូនឯង មានអនាគតដ៏ប្រសើរល្អមួយ ព្រោះវាមិនពិបាកឲ្យឯងក្នុងការស្វែងរកការងារផង និង គូរជិវិតផងទេ ព្រោះអីវាក៏បានមកដល់ពេលតែមួយទៅហើយ ហើយណាមួយអ៊ុំរិន និងអ៊ុំស្រីឯងក៏ពេញចិត្តពេញថ្លើមលើឯងដែរ អញ្ចឹងកុំបដិសេធអី ប៉ាធានាថាឯងនិងមានអនាគតដ៏ល្អក្នុងពេលខាងមុខនេះ។
ទោះបីជាប៉ារបស់ខ្ញុំ មានប្រសាសន៍ពន្យល់ច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយក៏ខ្ញុំនៅតែស្ដាប់មិនចូល ហើយក៏តបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ ប៉ុន្តែលោកប៉ា រឿងគូស្រករកូនសុំបានទេ?
ប៉ារបស់ខ្ញុំក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ បានហើយកុំនិយាយច្រើនអីស្អែកមកយកប៉ាមក ហើយចាំនិយាយគ្នាបន្តទៀត។
និយាយដល់ចំណុចនឹងគាត់ក៏បានបិតទូរស័ព្ទបាត់ទៅ មិនអាចឲ្យខ្ញុំមានឱកាសបានតវាបន្ថែមទៀតឡើយ។
បិតការសន្ទនាជាមួយគាត់រួចហើយ ខ្ញុំក៏បានផ្ញើរសារទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាថាឲ្យខលមកខ្ញុំវិញពេលនាងទំនេរ ព្រោះខ្ញុំចង់ប្រាប់នាងថាថ្ងៃស្អែកមិនអាចមានពេលកំដរនាងដើរលេង នៅថ្ងៃសម្រាក់របស់នាងឡើយ ដោយសារតែត្រូវជូនលោកប៉ា មកជប់លៀងនៅឯផ្ទះរបស់លោកអ៊ុំរិន។
បានមួយសន្ទុះវេជ្ជរ៉ានាងក៏ឆ្លៀតពេលពីការងារនាងបន្តិច ដើម្បីខល មកកាន់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំក៏និយាយប្រាប់នាងតាមនឹងទៅ ។
ស្ដាប់រួចនាងក៏និយាយទាំងអារម្មណ៍រីករាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ មិនអីទេបងសម្លាញ់ បងទៅជាមួយគាត់ទៅណា ដើម្បីឲ្យឱកាសការងាររបស់កាន់តែធានារបាន១០០%ណា និងដើម្បីឲ្យអូនឆាប់លាឈប់ពីការងារមួយនេះ។
ក្រោយពីស្ដាប់នាងនិយាយត្រង់ចំណុចចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ល្អឡើងវិញ ហើយនិយាយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ អូខេ អូនសម្លាញ់ ! អញ្ចឹងអូនបន្តការងាររបស់អូនវិញទៅណា! ពេលចប់ពីការជប់លៀងនោះភ្លាមបង នឹងទៅរកអូនភ្លាមណា។
នាងក៏តបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ចា! បងសម្លាញ់ អញ្ចឹងបានហើយណា បាយៗៗ I Love You ។
និយាយរួច យើងទាំងពីរនាក់ក៏បានបិតទូរស័ព្ទទៅ។
ថ្ងៃស្អែកឡើងក៏បានមកដល់ ខ្ញុំក៏ទៅយកលោកប៉ារបស់ខ្ញុំនៅចំណតឡានក្រុងតាមសន្យា គ្រាន់តែបានចូលមកដល់ក្នុងឡានភ្លាមគាត់ក៏ឲ្យខ្ញុំជិះឆ្ពោះទៅបន្ទប់របស់ខ្ញុំ ខុសពីរាល់ដងគាត់តែងតែឲ្យដឹកគាត់ទៅសម្រាកនៅផ្ទះរបស់លោកពូ។
ដោយឆ្ងល់ ខ្ញុំក៏បានសួរទៅកាន់គាត់ថាៈ ប៉ាម៉េចបានជាចង់មកសម្រាកនៅបន្ទប់របស់ខ្ញុំវិញ?
ប៉ារបស់ខ្ញុំគាត់ក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំយ៉ាងខ្លីវិញថាៈ ទៅសិនទៅ។
ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយអ្វីបន្តទៀតឡើយ ទាំងក្នុងចិត្តដែលបានគិតមុននឹងពេលមកយកគាត់ គឺសុំគាត់ មិនចង់ឲ្យគាត់បន្តផ្សំផ្គុំខ្ញុំនិងកូនរបស់លោកអ៊ុំរិនឡើយ ។
បានបន្តិចក្រោយមកខ្ញុំ និង លោកប៉ាក៏បានមកដល់បន្ទប់សម្រាករបស់ខ្ញុំ។ ចូលមកដល់គាត់ដើរមើលជុំវិញ សូម្បីតែក្នុងបន្ទប់ទឹក ហើយពិនិត្យមើលកន្លែងដាក់ច្រាស់ដុសធ្មេញរបស់ខ្ញុំ បើកទាំងទូខោអាវ ទូទឹកកក បើកម៉ាស៊ីនបោកខោអាវ កាតាប សៀវភៅរបស់ខ្ញុំ និយាយរួមឲ្យតែមានអ្វីនៅក្នុងបន្ទប់គឺគាត់បានបើកមើលខ្ទេចទាំងអស់។
ក្រោយពីគាត់បានឆែកឆេរ ខ្ទេចខ្ទីអស់ហើយ គាត់ក៏ឡើងអង្គុយលើគ្រែរបស់ខ្ញុំ ហើយគាត់ក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ប៉ាសួរឯងតាមត្រង់ តើឯងមានសង្សារមែនទេ?
ខ្ញុំឈរភាំងនឹងសំណួររបស់គាត់ ហើយក៏តបទៅកាន់គាត់តាមត្រង់វិញថាៈ បាទ! លោកប៉ា ខ្ញុំមានមនុស្សដែលខ្ញុំស្រលាញ់ហើយ។
គាត់សម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំទាំងជ្រួញចិញ្ចើម រួចគាត់ក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ ហើយស្រលាញ់គ្នាយូរនៅ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់គាត់ទាំងញ័រមាត់ថាៈ បាទ! ប៉ាជិត ៦ខែហើយ!
ប៉ារបស់ខ្ញុំគាត់ដកដង្ហើមធំបន្តិច រួចគាត់ក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ ហឹម! បែកពីនាងបានទេ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់គាត់វិញទាំងភ្ញាក់ផ្អើរថាៈ មិនអាចទេប៉ាព្រោះខ្ញុំស្រលាញ់នាងខ្លាំងណាស់! ខ្ញុំបានសន្យានឹងនាងថាពេលរៀនចប់មានការងារធ្វើ ខ្ញុំនឹងសុំឲ្យប៉ា និង ម៉ាក់ចូលស្ដីដណ្ដឹងនាងហើយ។
ប៉ារបស់ខ្ញុំគាត់ក៏បានងាកមកកាន់ខ្ញុំ ទាំងទឹកមុខមាំហើយនិយាយមកកាន់ខ្ញុំខ្លាំងបន្តិចថាៈ ឯងនេះឲ្យមករៀនបន្ត បែជាលួចមានសង្សារទៅវិញ ឲ្យសម្លឹងឲ្យបានឆ្ងាយ បែជាយកអនាគតមកចោលជាមួយស្រីទៅវិញ ។
ចំណែកខ្ញុំបានត្រឹមតែឈរស្ងៀម មិនហ៊ាននិយាយតបតអ្វីទៅកាន់គាត់ឡើយហើយគាត់ក៏បន្តសួរមកកាន់ខ្ញុំទៀតថាៈ ហើយសង្សាររបស់ឯងពូជអំបូរគេបែបណា?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ បាទ! ប៉ាគ្នាជាក្មេងកំព្រា សព្វថ្ងៃនាងរស់នៅជាមួយបងស្រី ហើយឥឡូវនាងឈប់រៀនហើយទៅធ្វើការជាមួយបងស្រីរបស់នាងនៅឯក្រុមហ៊ុនមួយកន្លែង។
គាត់ស្ដាប់ខ្ញុំហើយរួចក៏ក្រោកឈរ ហើយគាត់ក៏ដើរទៅបើកវាំងននបង្អួច រួចគាត់ក៏ឈក្រវ៉ាត់ដៃមកក្រោយ និងនិយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ ប៉ា! ពិតជាមិនយល់ពីកូនឯងទេ កូនគេអ្នកមានពូជអំបូរត្រឹមត្រូវមិនយកទេ បែជាជ្រើរើសកូនគេមិនដឹងជាពូជអំបូរគេបែបណា! ប៉ាអស់សង្ឃឹមនឹងឯងណាស់! ប៉ុណ្ណឹងបានហើយ ហើយជូនប៉ាត្រឡប់ទៅផ្ទះពូឯងវិញ ហើយយប់នេះទៅមើលសិនទៅប្រសិនបើពេញចិត្តនាង ក៏សុំបែកពីសង្សារឯងទៅ បើមិនត្រូវទេ! (គាត់ដកដង្ហើមធំបន្តិចរួចនិយាយបន្តទៀតថា) ស្រេចលើឯងទៅអនាគតឯងបែបណា ឯងទទួលខុសត្រូវខ្លួនឯងទៅ ប៉ាបានតែត្រឹមជួយឯងរកការងារទេ រឿងបេះដូងរបស់ឯងប៉ាមិនអាចហាមឃាត់ទេ តែប៉ាសុំនិយាយចុងក្រោយ ពិចារណាឲ្យបានល្អិតល្អន់។
និយាយរួចគាត់ក៏ចុះក្រោមមុនខ្ញុំទៅ! ហើយខ្ញុំក៏ជូនគាត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះលោកពូវិញ ដើម្បីត្រៀមទៅចូលរួមពិធីជប់លៀងនៅក្នុងល្ងាចនេះ។
··········

រឿង "និស្ស័យស្នេហ៍អាប ស្នងទាយាទ" និងចេញលក់ឆាប់ៗនេះ
16/07/2026

រឿង "និស្ស័យស្នេហ៍អាប ស្នងទាយាទ" និងចេញលក់ឆាប់ៗនេះ

ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់នាងរួច ក៏និយាយទៅកាន់នាងថាៈ កុំគិតច្រើនអីណាបើឈឺចាប់ខ្លាំងយំឲ្យអស់ចិត្តទៅខ្នងរបស់ខ្ញុំអាចឲ្យវេជ្ជរ៉ាខ្ចី...
14/07/2026

ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់នាងរួច ក៏និយាយទៅកាន់នាងថាៈ កុំគិតច្រើនអីណាបើឈឺចាប់ខ្លាំងយំឲ្យអស់ចិត្តទៅខ្នងរបស់ខ្ញុំអាចឲ្យវេជ្ជរ៉ាខ្ចីផ្អែកសិនបាន
ស្ដាប់ខ្ញុំនិយាយរួចហើយនាងក៏បានអោបខ្ញុំយ៉ាងណែនតែម្ដង ។
នៅតាមផ្លូវដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ជាមួយខ្យល់យ៉ាងត្រជាក់នាពេលព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ សម្លេងយំតិចៗរបស់នាងក៏បានបន្លឺឡើង ហើយទឹកភ្នែករបស់នាង ក៏បានស្រក់ចុះមកស្ទើរតែជោគអាវរបស់ខ្ញុំបាត់ទៅហើយ។ មួយសន្ទុះក្រោយ ខ្ញុំក៏បានដឹកនាងមកដល់ជិតផ្សារកណ្ដាល ហើយខ្ញុំក៏បានសួរទៅកាន់នាងថាៈ វេជ្ជរ៉ាមកដល់ជិតផ្សារកណ្ដាលហើយ តើត្រូវទៅណាទៀត?
វេជ្ជរ៉ានាងបានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ រាជ ខ្ញុំមិនទាន់ចង់ចូលផ្ទះទេ រាជអាចឌុបខ្ញុំទៅអង្គុយលេងនៅត្រើយម្ខាងបានទេ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បាទ! បានតើ។
និយាយរួចខ្ញុំក៏បានឌុបនាងទៅកាន់ទីនោះទៅ។
នៅតាមផ្លូវពេលឡើងទៅដល់ស្ពានជ្រោយចង្វារ អមជាមួយនឹងខ្យល់ទន្លេនាពេលព្រឹកព្រលឹម បានធ្វើឲ្យមនុស្សម្នារដែលកំពុងតែធ្វើដំណើរនៅទីនោះទទួលបានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ ក្នុងការធ្វើដំណើរទៅបំពេញការងារ ក៏ដូរជាការប្រកបរបររកស៊ីរាងៗខ្លួន និងរងារញាក់គ្រប់ៗគ្នាតែម្ដង ចំណែកឯវេជ្ជរ៉ាវិញមិននិយាយស្ដីអ្វីសោះឡើយមកកាន់ខ្ញុំ។
បានបន្តិចខ្ញុំនិងនាងក៏បានមកដល់ក្បែរសណ្ឋាគារសុខា ដែលនៅជិតនោះមានបង់មួយទំនេរ ពួកយើងក៏អង្គុយនៅទីនោះ។
នាងបានដកដង្ហើមធំជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដ៏សោកសៅ ហើយនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ អង្គុយកៀកខ្ញុំបន្តិចបានទេ សុំខ្ចីស្មារបស់រាជផ្អែកសិន។
ខ្ញុំបានត្រឹមតែញញឹមជាការឆ្លើយតបទៅកាន់នាង ហើយក៏ទៅអង្គុយក្បែរនាងទៅ។
ហើយនាងក៏បានផ្អៀងក្បាលរបស់នាង មកគេងលើស្មាររបស់ខ្ញុំ ហើយយើងទាំងពីរក៏បានសម្លឹងទៅកាន់ទឹកទន្លេ យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ អមជាមួយនឹងជំនោរខ្យល់យ៉ាងត្រជាក់នាពេលព្រឹកព្រលឹម។
បានបន្តិចនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ តើខ្ញុំគួរបន្តជាមួយនឹងគេទៀតទេ?
ខ្ញុំដកដង្ហើមធំបន្តិចរួចក៏និយាយតបទៅកាន់នាងថាៈ វេជ្ជរ៉ា ខ្ញុំពិតមិនដឹងទេថា វេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់គេខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះ ក៏ប៉ុន្តែគេបានធ្វើទង្វើរមួយដែលគូរស្នេហ៍នៅលើលោកនេះមិនគួរប្រព្រឹត្ត គឺអំពើផិតក្បត់ ឬ លួចទាក់ទងអ្នកផ្សេង ហើយវេជ្ជរ៉ាធ្លាប់បានប្រាប់ខ្ញុំថា គេបានធ្វើឲ្យវេជ្ជរ៉ា ឈឺចាប់ជាច្រើនដងហើយ សម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំគិតថាវេជ្ជរ៉ាគួរតែជ្រើសរើសផ្លូវមួយដែលអាចធ្វើ ឲ្យវេជ្ជរ៉ាសប្បាយចិត្ត និង ចេញឆ្ងាយពីភាពឈឺចាប់។
ខ្ញុំនិយាយចប់នាងក៏ងើបមុខឡើងហើយសម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំ រួចនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តថាៈ រាជចង់ឲ្យខ្ញុំចាកចេញពីគេមែនទេ?
ខ្ញុំក៏ងាកទៅកាន់នាងវិញហើយនិយាយតបទៅកាន់នាងថាៈ បើវេជ្ជរ៉ាមិនចង់បន្តនូវភាពឈឺចាប់ វេជ្ជរ៉ាគួរតែចាកចេញពីគេទៅ។
ខ្ញុំនិយាយចប់នាងក៏ក្រោកឈរឡើង ហើយដើរសំដៅទៅកាន់បង្កាន់ដៃក្បែរមាត់ទន្លេ ហើយខ្ញុំក៏ដើរទៅតាមនាងដែរ ព្រោះបារម្ភខ្លាចនាងធ្វើរឿងដែលមិននឹកស្មានដល់ នាងក៏ដាក់ដៃរបស់នាងកាន់បង្កាន់ដៃស្ពាន ដកដង្ហើមធំបន្តិច រួចនាងក៏សម្លឹងទៅកានផ្ទៃទន្លេហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ រាជ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនអាចចាកចេញពីគេបានទេ មានតែទ្រាំរស់នៅជាមួយនឹងភាពឈឺចាប់នេះហើយ។
ខ្ញុំក៏សួរទៅកាន់នាងទាំងឆ្ងល់ថាៈ ហេតុអ្វីបានវេជ្ជរ៉ា សម្រេចជ្រើសរើសបន្តលើផ្លូវមួយនេះ?
នាងក៏ងាកមកកាន់ ខ្ញុំហើយក៏និយាយតិចៗជាមួយនឹងសម្លេងដែលបង្កប់ទៅដោយភាពឈឺចាប់ថាៈ គឺមកពីខ្ញុំបានជ្រុលប្រាណជាមួយនឹងគេហើយ ។
និយាយចប់ភ្លាមនាងក៏បានអោនមុខចុះ រួចហើយទឹកភ្នែករបស់នាងក៏បានស្រក់ចុះ ហូរកាត់ថ្ពាល់ដ៏រលោងរបស់នាងយ៉ាងច្រើនតំណក់ អមជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏សែនឈឺចាប់បំផុត។
ចំណែកខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់លឺនាងនិយាយបែបនេះ ខ្ញុំក៏ទាញមុខនាងមកផ្អឹបជាប់នឹងដើមទ្រូងរបស់ខ្ញុំ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងជំនួសនាង។ ហើយខ្ញុំក៏បានគិតក្នុងចិត្តតែម្នាក់ឯងថាៈ ពុទ្ធោវេជ្ជរ៉ា ហេតុអ្វីបានជាជ្រុលខ្លួនជាមួយនឹងមនុស្សថោកទាបបែបនេះអញ្ចឹង។
គិតរួចនាងក៏និយាយបន្តទៀតថាៈ ប្រសិនបើខ្ញុំចាកចេញពីគេទៅ តើមានបុរសណាព្រមទទួលមនុស្សស្រីដែលគេចាត់ទុកជាកាកសំណល់ដូចជាខ្ញុំ។
នាងនិយាយរួច ខ្ញុំក៏ទាញមុននាងចេញហើយជូតទឹកភ្នែកឲ្យនាងហើយខ្ញុំក៏និយាយទៅកាន់នាងថាៈ មាន! ម្នាក់នោះគឺខ្ញុំ។
នាងក៏សម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំទាំងទឹកភ្នែក ដែលកំពុងតែដកពេញក្នុងកែវភ្នែកដែលបម្រុងនឹងស្រក់ចុះមកបន្ថែមទៀត ហើយនាងក៏និយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អរគុណរាជ ដែលមានបំណងល្អមកកាន់ខ្ញុំ និយាយបណ្ដើរនាងក៏បានអោបខ្ញុំហើយនាងនិយាយបន្តទៀតថាៈ ក៏ប៉ុន្តែឲ្យខ្ញុំសុំទោស ខ្ញុំមិនទាន់អាចទទួលយករាជបាននោះទេ។ និយាយរួចនាងក៏ដកដៃចេញពីខ្ញុំ ហើយក៏ឈរទៅជ្រុងម្ខាង បន្ទាប់មកនាងក៏ជូតទឹកភ្នែក ដែលកំពុងស្រក់នោះ ហើយដើរសំដៅទៅកាន់ម៉ូតូរបស់ខ្ញុំ រួចក៏និយាយបន្តមកកាន់ខ្ញុំថាៈ តោះរាជជូនខ្ញុំត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។
ខ្ញុំក៏ដើរសំដៅទៅកាន់ម៉ូតូរបស់ខ្ញុំ ហើយក៏ជិះចាកចេញពីទីនោះទៅ។
មួយសន្ទុះក្រោយមកខ្ញុំក៏ជូននាងទៅដល់ផ្ទះ ហើយនាងក៏បានលាខ្ញុំរួចក៏ធ្វើដំណើរឡើងទៅតាមច្រកជណ្ដើរក្បែរនោះទៅ មិនដឹងថាផ្ទះរបស់នាងនៅជាន់ទីប៉ុន្មាននោះទេ។
ក្រោយពីតាមសម្លឹងនាងរួច ខ្ញុំក៏ជិះចាកចេញទៅជាមួយនឹងអារម្មណ៍សោកសៅដែលកើតឡើងដោយគ្មានមូលហេតុ។
ហើយពេលវេលាក៏បានរំកិលទៅមុខយ៉ាងលឿន ចាប់តាំងពីថ្ងៃនឹងមកជិតមួយខែទៅហើយ ខ្ញុំមិនដែលឃើញនាង Post ឬ Online ឡើយ ចំណែកខ្ញុំបានត្រឹមតែចូលឆែកមើល Profile របស់នាង ជាមួយនិងរូបភាពចាស់ៗ ដែលខ្ញុំធ្លាប់តែ Comment លេងជាមួយនាងប៉ុណ្ណោះ។
រំលងទៅជាង២ខែ ខ្ញុំនៅតែមិនឃើញនាង Online សោះ។ ហើយខ្ញុំក៏បានខលទៅណារ៉ូដែលជាមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំដែរ ប៉ុន្តែគេបានឆ្លើយថាមិនដឹងទេ រួចគេនិយាយបន្ថែមថាៈ បានហើយគ្នារវល់ហើយគេក៏បិទទូរស័ព្ទបាត់ទៅ។
ស្រាប់តែថ្ងៃមួយនាងក៏បាន Chang Profile របស់នាង ជាមួយនឹងរូបថតខ្យូតគួរឲ្យស្រលាញ់ ហើយអមជាមួយនឹងពាក្យពេចន៍បន្ថែមថាៈ “ថ្ងៃថ្មី ខែថ្មី ជិវិតថ្មី ខ្ញុំត្រូវតែរឹងពឹងនិងចេញឆ្ងាយពីស្រមោលអតីតកាលដែលមិនល្អ” ។
ក្រោយពីមើល និង អាន Caption លើ Profile របស់នាងរួច ខ្ញុំគិតថានាងប្រហែលជាដាច់ស្រេចនិងដារ៉ាហើយ។ ហើយខ្ញុំក៏បាន Comment មុនគេទៅលើរូបភាពរបស់នាងថាៈ គ្រប់យ៉ាងវានឹងល្អប្រសើរ ប្រសិនបើយើងព្រមចាកចេញពី អតិតកាលដែលមិនល្អ ថ្ងៃថ្មី ខែថ្មី ជូនពរវេជ្ជរ៉ា ជួបប្រទះតែរឿងល្អៗណា។
ក្រោយពីខ្ញុំ Comment បានបន្តិច នាងក៏បាន Reply Comment ខ្ញុំវិញថាៈ ចា! អរគុណរាជ ខានជួបគ្នាយូរហើយសុខសប្បាយអត់? ហើយយើងទាំងពីរក៏បាន Chat លេង និងសួរសុខទុក្ខគ្នាទៅវិញទៅមក
ចាប់តាំងពីរថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំនឹងនាងក៏បានបង្កើតភាពស្និតស្នាលជាមួយនឹងគ្នាជាច្រើនបន្ថែមទៀត ក៏បន្តែយើងមិនទាន់បានណាត់ជួបគ្នានៅខាងក្រៅនៅឡើយទេ។
ប្រហែលមួយអាទិត្យក្រោយមក នៅថ្ងៃមួយខ្ញុំក៏បានឆាតទៅនាង ដើម្បីណាត់នាងញុំាអាហារពេលល្ងាចជាមួយគ្នា ហើយនាងក៏បានយល់ព្រមនឹងខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំពិតជាសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ មិនដឹងថាត្រូវជ្រើរើសសំលៀកបំពាក់បែបណា ទើបសាកសមនិងចូលរួមអាហារពេលល្ងាចជាមួយនឹងនាងឡើយ។
ហើយពេលណាត់ក៏បានមកដល់ ពួកយើងទាំងពីរក៏បានណាត់ជួបគ្នានៅហាង Pizza មួយកន្លែងដែលនៅក្បែរព្រះបរមរាជវាំង។ ហើយទីកន្លែងនោះហើយ ដែលជាទីកន្លែងបង្កើតផ្លូវស្នេហ៍សម្រាប់ខ្ញុំ គ្រាន់តែនាងមកដល់ភ្លាម ខ្ញុំក៏សម្លឹងទៅកាន់នាងឡើងផ្លឹកតែម្ដង ព្រោះខ្ញុំខានឃើញនាងយូរហើយ តាំងពីថ្ងៃខួបកំណើតមិតភក្តិរបស់ខ្ញុំ ជាពិសេស សំលៀកបំពាក់របស់នាងដែលនាងបានស្លៀកមកនេះ គឺកាន់តែជួយលើកសម្រស់របស់នាងបន្ថែមមួយកំរិតទៀត។
ពួកយើងទាំងពីរ បានចំណាយពេលយ៉ាងយូរនៅទីកន្លែងនេះ និយាយគ្នា និង សួរគ្នាពីនេះពីនោះ។ ហើយគ្រប់ពេលដែលនាងនិយាយ ខ្ញុំតែងតែលួចសម្លឹងមើលនាងដោយមិនដាក់ភ្នែកឡើយ។ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ស្នេហ៍ ដែលបានឆាបឆេះយ៉ាងសន្ធោរសន្ធៅក្នុងបេះដូងរបស់ខ្ញុំ និង ចង់ឲ្យខ្ញុំសារភាពពាក្យថាស្រលាញ់ទៅកាន់នាងភ្លាមៗតែម្ដង។ ក៏ប៉ុន្តែកាយវិការរបស់នាង ហាក់ដូចជាមិនបានបង្ហាញមកថា នាងចាប់អារម្មណ៍មកលើរូបខ្ញុំវិញឡើយ។
បន្តិចក្រោយមកនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជ ចង់ទៅណាទៀតអត់?
ចំណែកឯខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ ចុះវេជ្ជរ៉ាចង់ទៅណា?
នាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ចង់ទៅផឹក តើរាជ អាចទៅកំដរខ្ញុំបានទេ?
ខ្ញុំក៏បានឆ្លើយយល់ព្រមទៅកាន់នាង។ ហើយយើងទាំងពីរក៏បានជិះចាកចេញពីទីនោះ។ បន្តិចក្រោយមក យើងទាំងពីរក៏បានទៅដល់ហាងមួយកន្លែងដែលស្ថិតនៅលើផ្លូវ 310 ជិតសាលាចិនមួយកន្លែង។ ពេលមកដល់គឺខុសពីការគិតរបស់ខ្ញុំ ការពិតនាងមានមិត្តភក្តិនៅចាំទីនោះពីរបីនាក់ទៅហើយ គឺប្រុស ២នាក់ និង ស្រីម្នាក់។ ហើយខ្ញុំក៏ចូលទៅអង្គុយទៅជាមួយពួកគេទៅ។ ចំណែកនាងក៏ទៅអង្គុយស្និតស្នាលក្បែរបុរស់ម្នាក់ ដែលមើលទៅបុរសម្នាក់នោះពិតជាសង្ហារណាស់ ប្រៀបដូចជាតារ៉ាកូរ៉េអញ្ចឹង វេជ្ជរ៉ា និងបុរស់ម្នាក់នោះនិយាយគ្នាបណ្ដើរបុរស់ម្នាក់ក៏សម្លឹងមកកាន់ខ្ញុំបណ្ដើរ ហើយគេក៏លួចញញឹមតិចៗមកកាន់ខ្ញុំផងដែរ។
ខ្ញុំនិងពួកគេអង្គុយផឹក និង ចំណាយពេលយ៉ាងយូរនៅទីនោះ នាងគិតតែនិយាយជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ មិនសូវជាខ្វល់ពីខ្ញុំឡើយ ។
ម៉ោងប្រហែល១០កន្លះទៅហើយ ពួកយើងទាំងអស់គ្នាក៏បំបែកគ្នាទៅផ្ទះរៀងៗខ្លួន។ ចំណែកឯវេជ្ជរ៉ា ក៏បានជិះចាកចេញជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះទៅបាត់មុនទៅ។ មិនដឹងជាទៅទីណាឡើយ ខ្ញុំបានត្រឹមតែបារម្ភ តែមិនដឹងថាអាចធ្វើអ្វីបានលើសពីនេះឡើយ។
១សប្ដាហ៍ក៏បានកន្លងផុតទៅ យើងទាំងពីរបានត្រឹមតែឆាតលេងធម្មតាជាមួយគ្នាប៉ុណ្ណោះ ហើយនាងតែងតែបង្ហោះរូបភាពជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ ជាមួយនឹងរូបភាពបែបស្និតស្នាលខ្លាំងណាស់។
ធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតថា នាងប្រហែលជាបានជួបមនុស្សម្នាក់ដែលល្អជាងខ្ញុំហើយមើលទៅ បានជានាងហ៊ាន Post បែបស្និតស្នាលជាមួយនឹងបុរសម្នាក់នោះ ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តព្យាយាមផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងនាង។
ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក នាងនិងបុរស់ម្នាក់នោះតែងតែ Post រូបបែបស្និតស្នាលជាមួយគ្នាដូចជា “ទៅមើលកុនតែពីរនាក់” “ទៅញុំាអីតែពីនាក់” “ទៅដើរលេងតែពីរនាក់” ហើយតែងតែងភ្ជាប់ជាមួយ Caption ដូចជា “មើលកុនពីរនាក់សំណព្វចិត្ត” “អគុណហាន់នីដែលជូនដើរលេង” ជាដើម… បានធ្វើឲ្យខ្ញុំអន់ចិត្ត និងតូចចិត្តមិនតិចទេ ដែលខំព្យាយាមឆាតទៅលេង ឆាតទៅលើកទឹកចិត្ត ជូនទៅញុំាអី … ប៉ុន្តែខ្ញុំបែជាមិនមានចំណែកនៅក្នុងបេះដូងរបស់នាងសោះ។ ហើយចាប់តាំពីថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំក៏លែសូវ Like, Comment ទៅលើ រូបភាពដែលនាងបាន Post ទៀតឡើយ សូម្បីទាំងឆាតក៏ខ្ញុំលែង ឆាតទៅលេងនាងដូចពីមុនទៀតដែរ។
ពីរបីថ្ងៃបន្ទាប់ស្រាប់តែសម្លេងសាររបស់ វេជ្ជរ៉ា បានផ្ញើរសាមកបបួលខ្ញុំ ឲ្យជួយជូននាងទៅចូលរួមពិធីមង្គលការមិត្តភក្តិរបស់នាង។
ខ្ញុំពិតជាមានអារម្មភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់ ហេតុអ្វីបានជានាងមកបបួលខ្ញុំ? ហេតុអ្វីមិនបបួលបុរស់ម្នាក់នោះទៅ? ឬ ក៏គេម្នាក់នោះរវល់ទើបបានជានាងមកបបួលខ្ញុំ?
បន្ទាប់ពីគិតរួច ខ្ញុំក៏ឆ្លើយយល់ព្រមនឹងនាង ដោយក្នុងចិត្តគិតថាលើកនេះ ជាពេលចុងក្រោយហើយដែលខ្ញុំនឹងនៅក្បែរនាង ហើយខ្ញុំនឹងផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងនាង រួចដកក្ដីស្រលាញ់ត្រឡប់មកវិញហើយពេលវេលាមួយនោះក៏បានមកដល់ ខ្ញុំក៏បានជូននាងទៅចូលរួមពិធីមង្គលការរបស់មិត្តនាង។
រូបសម្រស់របស់នាងនៅពេលនោះ គឺពិតជាស្រស់ស្អាតណាស់ជាមួយនឹងរ៉ូបដែលបានប៉ាក់ឌិនឆ្នៃជារូបផ្ការផ្លេកៗ អមជាមួយម៉ូតស្តាយសក់ទម្លាក់ចុះមកខាងក្រោមយ៉ាងសុភាព សាកសមជាមួយនឹងរូបរាងដ៏តូចច្រឡឹងរបស់នាង ធ្វើឲ្យខ្ញុំកាន់តែធ្លាក់ក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍របស់នាងកាន់ខ្លាំងឡើង ។
ខ្ញុំក៏ញញឹមរួចក៏បានបើកទ្វារឡានជូននាង ហើយខ្ញុំក៏ទទួលបានការឆ្លើយតបនូវស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់មកកាន់ខ្ញុំវិញផងដែរ។ ស្នាមញញឹមរបស់នាងនៅពេលនេះ វាគឺជាមេដែកនៃសេចក្ដីស្នេហា ដែលបានឆក់យកបេះដូងរបស់ខ្ញុំ និងធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្លេចអស់នូវអារម្មណ៍អន់ចិត្ត អារម្មណ៍តូចចិត្តដែលមានទៅលើនាងកាលគ្រាកន្លង។ ខ្ញុំពិតជាចង់កាន់ដៃ និង អោបក្រសោបនាងខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែបានត្រឹមតែគិតព្រោះខ្ញុំនៅពេលនេះ គ្រាន់តែជាងកង់សាកួរសម្រាប់នាងតែប៉ុណ្ណោះ។
ទៅដល់កន្លែងពិធីមង្គលការនោះ ខ្ញុំរៀបនឹងចុះពីលើឡានទៅហើយ ស្រាប់តែនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជជួយទាញរឺត ខាងក្រោយរបស់ខ្ញុំបន្តិចបានទេ? ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាវាដូចជាធ្លាក់។ និយាយរួចនាងក៏បែរខ្នងមកកាន់ខ្ញុំ ចំណែកខ្ញុំឯនេះសឹងតែមិនហ៊ានទាញនោះឡើយ ព្រោះតែកំពុងសម្លឹងមើលទៅកាន់ខ្នងរបស់នាង មើលទៅឡើងរលោងគួរឲ្យចង់បោសអង្អែល និង ចង់ក្រសោបបំផុត ខ្ញុំក៏បានទាញរឺតនោះឡើងញ័រដៃ ក៏ប៉ុន្តែវាពិតជាសុំាណាស់ អារឺតនោះក៏តឹងទៀត មិនអាចឲ្យខ្ញុំប្រើដៃតែមួយចំហៀងក្នុងការទាញនោះឡើយ។ ដៃម្ខាងទាញរ៉ូប និងដៃម្ខាង ខំប្រឹងទាញរឺតរ៉ូបមួយនោះឡើងរឹងខ្លួនរបស់ខ្ញុំទៅហើយ។ ហើយបន្តិចក្រោយមកខ្ញុំក៏បានជួយទាញឲ្យនាងរួចរាល់ ខ្ញុំនឹងនាងក៏បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីតាំងរោងកា រនិងឈរនៅខាងមុខនោះដើម្បីរងចាំមិត្តភក្តិរបស់នាង។ ហើយនាងក៏បានបបួលខ្ញុំថតរូបជាមួយគ្នាផងដែរ ហើយរូបថតមួយនោះ គឺជារូបថតដំបូងបំផុតដែលខ្ញុំបានថតជាមួយនឹងនាង តាំងតែពីខ្ញុំបានស្គាល់នាងមក។
ពេលចូលទៅដល់ខាងក្នុង នាងក៏បានណែនាំខ្ញុំឲ្យមិត្តភក្កិរបស់នាងបានស្គាល់គ្រប់ៗគ្នា។ ហើយបន្តិចក្រោយមកកូនក្រមុំបានមកដល់ហើយនិយាយទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាថាៈ ហាន់នីក្រោយរបស់ឯងមែន?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបទៅកាន់កូនក្រមុំ ដែលជាមិត្តភក្តិរបស់នាងវិញថាៈ អើប្រហែលហើយ។ និយាយចប់នាងនិងកូនក្រមុំក៏សើចឡើង ហើយកូនក្រមុំក៏បានសុំលានាង និងមិត្តរបស់នាងផ្សេងៗទៀត ដើម្បីទៅទទួលភ្ញៀវបន្តទៅ។
បន្ទាប់ពីពិធីមង្គលការនោះបានបញ្ចប់ ខ្ញុំក៏បានជូននាងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ នៅតាមផ្លូវពួកយើងទាំងពីរមិនបាននិយាយអ្វីច្រើននោះឡើយ ខ្ញុំបានត្រឹមតែលួចសម្លឹងនាង តាមចំណាំងផ្លាតរបស់កញ្ចក់ឡានតែប៉ុណ្ណោះ ទាំងដែលក្នុងចិត្តបានគិតសម្រេចថា នេះជាថ្ងៃចុងក្រោយហើយដែលខ្ញុំបាននៅក្បែរនាង។
ហើយបន្តិចក្រោយមកខ្ញុំក៏បានជូននាងទៅដល់ផ្ទះ ហើយនាងក៏បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថាៈ រាជបើកឡានត្រឡប់ទៅវិញស្រួលបួលណា ទៅដល់បន្ទប់ឆាតប្រាប់ខ្ញុំផង។
នាងនិយាយចប់ ខ្ញុំក៏លានាងដើម្បីត្រឡប់មកបន្ទប់វិញ នៅតាមផ្លូវខ្ញុំគិតទៅដល់ស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់របស់នាង ដែលបានផ្ដិតជាប់ទៅដល់ការចងចាំរបស់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំក៏បានសួរខ្លួនឯងថាៈ តើនេះជាការស្រលាញ់មែនទេ? តើនេះជាសេចក្ដីស្នេហាដែលនាងមានមកលើខ្ញុំមែនទេ? តើខ្ញុំត្រូវអន់ចិត្តនឹងខ្លួនឯងដែលគ្មានត្រង់ណាឲ្យនាងចាប់អារម្មណ៍តើមែនទេ? តើរូបថតដែលខ្ញុំថតជាមួយនឹងនាងតើនាងហ៊ានផុសបង្ហាញដូចជាបុរសម្នាក់នោះដែរឬទេ? តើនាងពិតជាមានអ្នកថ្មីហើយមែនទេ? តើខ្ញុំត្រូវចាកចេញពីនាងទាំងបែបនេះមែនទេ?
ខ្ញុំបើកឡានបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក ខ្ញុំក៏ត្រឡប់មកដល់បន្ទប់របស់ខ្ញុំវិញ។ ខ្ញុំក៏បានធ្វើទៅតាមអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ គឺខ្ញុំមិនបានឆាតទៅនាងទៀតឡើយ ហើយខ្ញុំនឹងមិនគិតពីនាងទៀតដែរ ហើយយប់នេះគឺជាយប់ចុងក្រោយ ដែលខ្ញុំនឹងឈប់តាមស្រលាញ់នាងបន្តទៀតដែរ។
កំពុងតែអង្គុយគិត និងសម្លឹងទៅកាន់ហ្វូងផ្កាយដែលរះបញ្ចេញពន្លឺកំដរពេលរាត្រី សំលេងទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំក៏បានរោទ៍ឡើង គឺវេជ្ជរ៉ា បានខល មកខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានសម្លឹងទូរស័ព្ទនោះយ៉ាងយូរ ទម្រាំតែខ្ញុំដាច់ចិត្តនឹងលើក ហើយនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ អាឡូ រាជ ទៅដល់បន្ទប់យូរនៅ ម៉េចមិនខល ឬ ផ្ញើរសារមកប្រាប់ខ្ញុំអញ្ចឹង?
ខ្ញុំស្ងាត់បន្តិច រួចក៏តបត្រឡប់ទៅកាន់នាងវិញថា: សុំទោសវេជ្ជរ៉ា! ខ្ញុំមកដល់ផ្ទះអស់កំលាំងពេកក៏សម្រាក់បន្តិចទៅ ទើបមិនបានផ្ញើរសារប្រាប់ទៅកាន់វេជ្ជរ៉ា។
នាងក៏បានស្ដីឲ្យខ្ញុំ និង ប្រាប់ពីការបារម្ភរបស់នាងមកកាន់ខ្ញុំ។ ចំណែកខ្ញុំ បានត្រឹមតែនិយាយពាក្យសុំទោសទៅកាន់នាងតែប៉ុណ្ណោះ។
បន្តិចក្រោយមក ក្រោយពីពួកយើងទាំងពីរនាក់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានសួរសំណួរដែលចាក់ដោត មកក្នុងបេះដូងរបស់ខ្ញុំថា: រាជ ស្រលាញ់ខ្ញុំមែនទេ?
ខ្ញុំស្រលាំងកាំងមួយសន្ទុះ រួចក៏សួរទៅនាងថាៈ វេជ្ជរ៉ា និយាយយ៉ាងម៉េច ខ្ញុំសុំម្ដងទៀតបានទេ?
នាងក៏និយាយម្ដងទៀតថា: តើរាជ ស្រលាញ់ខ្ញុំមែនទេ?
ខ្ញុំក៏និយាយឆ្លើយតបទៅកាន់នាងដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរថាៈ បាទ!ពិតមែនហើយខ្ញុំពិតជាស្រលាញ់វេជ្ជរ៉ាមែន និង ស្រលាញ់ខ្លាំងបំផុត គឺលួចស្រលាញ់តាំងពីខ្ញុំស្គាល់វេជ្ជរ៉ាតាំងពីដំបូង តែខ្ញុំមិនហ៊ានសារភាពត្រង់ៗទៅកាន់វេជ្ជរ៉ាឡើយ ហើយខ្ញុំក៏ធ្លាប់ប្រាប់វេជ្ជរ៉ាម្ដងរួចហើយដែរ។
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បាននិយាយតបមកកាន់ខ្ញុំថាៈ តើរាជអាចទទួលយក អតិតកាលរបស់ខ្ញុំបានដែរហរ?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ អតីតកាលវាបានកន្លងផុតទៅហើយ ហើយពេលនេះវេជ្ជរ៉ាគឺជាមនុស្សថ្មី ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអតីតកាលអ្វីទាំងអស់របស់វេជ្ជរ៉ាឡើយ។
ហើយនាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំបន្តទៀតថាៈ តើរាជ ប្រាកដអត់ថារាជអាចធ្វើវាបាន?
ខ្ញុំក៏បានតបទៅកាន់នាងយ៉ាងជឿជាក់ថាៈ បាទ! ពិតប្រាកដណាស់! (ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏នឹកឃើញថានាងមានអ្នកថ្មីហើយក៏និយាយទៅកាន់នាងថា) ក៏ប៉ុន្តែវេជ្ជរ៉ាមានអ្នកដែលវេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់ហើយនឹង។
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានសួរមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ម៉េចបានរាជដឹង?
ខ្ញុំក៏តបទៅកាន់នាងវិញថាៈ គឺបុរសម្នាក់ដែលខ្ញុំតែងតែឃើញវេជ្ជរ៉ា Post ស្និតស្នាលជាមួយនិងគេនោះ។
នាងក៏តបមកកាន់ខ្ញុំវិញទាំងអស់សំណើចថាៈ ការពិតទៅគឺខ្ញុំគ្រាន់តែ Post ចង់សាកចិត្តរបស់រាជទេ តើរាជនិងមានប្រតិម្មអ្វីអត់ ហើយរាជពិតជាមើលមិនដឹងទេអី! គ្នានោះជាភេទទីបីតើ គេមានឈ្មោះថារ៉េនីន ខ្ញុំនឹងគេរៀនជាមួយគ្នាតាំងពីនៅវិទ្យាល័យមកម្លេះ។
ខ្ញុំក្រោយពីស្ដាប់នាងនិយាយរួច ខ្ញុំក៏លួចញញឹមតិចៗ និងមានអារម្មណ៍ថាដូចធូរក្នុងចិត្តបន្តិចដែរ។
ស្ងាត់មួយសន្ទុះ នាងក៏សួរមកបញ្ជាក់ខ្ញុំម្ដងទៀតថាៈ តើរាជពិតជាអាចទទួលយកខ្ញុំបានពិតប្រាកដមែនទេ?
ខ្ញុំក៏ឆ្លើយមិនស្ទាក់ស្ទើរ និងជឿជាក់ថាៈ បាទ! ពិតប្រាកណាស់ខ្ញុំហ៊ានធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីបញ្ជាក់ពីក្ដីស្រលាញ់មួយនេះ ហើយខ្ញុំសូមសន្យាថានឹងមើលថែវេជ្ជរ៉ាអស់មួយជិវិត។
នាងក៏និយាយតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ ខ្ញុំមិនដឹងថានៅលើលោកនេះ មានមនុស្សដែលអាចធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដើម្បីក្ដីស្នេហាបាននោះឡើយ វាតែងតែមានរឿងខ្លះ ដែលយើងមិនអាចនឹកស្មានថាវាអាចនឹងកើតមានឡើងនៅក្នុងផ្លូវស្នេហាមួយនេះ ដែលមិនអាចឲ្យយើងប្រឈមមុខនឹងវាបាន។ ខ្ញុំមិនមែនមិនជឿលើពាក្យសន្យារបស់រាជឡើយ ក៏ប៉ុន្តែពាក្យសន្យាក្នុងរឿងស្នេហា ១០ វាមានតែ ៥ ឬ ៦ ប៉ុណ្ណោះដែលយើងអាចធ្វើវាបាន។ ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែសង្ឃឹមថារាជ និង មិនធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់ ជាពិសេសទៅលើរឿងអតិតកាលរបស់ខ្ញុំ សង្ឃឹមថាវារាជនឹងព្រមព្រលែងវា ដូចអ្វីដែលរាជបាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំមុននឹងអញ្ចឹង។
ចំណែកខ្ញុំក៏បានឆ្លើយតបទៅកាន់នាងវិញថាៈ បាទ! ខ្ញុំដឹង បើទោះបីជាខ្ញុំមិនដែលមានស្នេហា ប៉ុន្តែខ្ញុំអាចនឹងដឹងថា រឿងណាដែលគួរប្រឈម និង រឿងណាដែលត្រូវគេចចេញ។ ក៏ប៉ុន្តែនិយាយអញ្ចឹងតើ វេជ្ជរ៉ាស្រលាញ់ខ្ញុំវិញដែរអត់?
វេជ្ជរ៉ានាងក៏បានតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថាៈ រាជចាំបានអត់ថ្ងៃដែលខ្ញុំ ស្រវឹងខ្លាំងនោះ មិនមែនខ្ញុំស្រវឹងរហូតដល់ថា្នក់ មិនដឹងខ្លួនពេកនោះទេ។ ខ្ញុំក៏រាងស្វាងបន្តិចដែរ ហើយខ្ញុំក៏បានសាកទាញរាជមកអោបដើម្បីសាកមើលចិត្តរាជ តើរាជហ៊ានធ្វើអ្វីមកកាន់ខ្ញុំឬអត់? ជាការពិតរាជពិតជាមិនហ៊ានប៉ះពាល់ខ្ញុំឡើយ។ ហើយខ្ញុំក៏បានគិត និង សម្រេចចិត្តចាកចេញពីដារ៉ាតាំងពីថ្ងៃនឹងមកម្លេះ គ្រាន់តែខ្ញុំត្រូវការពេលវេលាដើម្បីស្វែងយល់ពីរាជបន្ថែមតែប៉ុណ្ណោះ។ អត្តចរិតរបស់រាជ ពាក្យសម្ដីរបស់រាជ ដែល តែងតែឆាតលេងជាមួយខ្ញុំក៏ផ្ដល់ការគោរព និងឲ្យតម្លៃមកកាន់ខ្ញុំផងដែរ ហើយប្រវត្តរបស់រាជ ខ្ញុំក៏បានសួរពីណារ៉ូច្រើនផងដែរ ទើបខ្ញុំហ៊ានបបួលរាជមកចូលរួមពិធីមង្គលការរបស់មិត្តខ្ញុំ និង ណែនាំឲ្យមិត្តរបស់ខ្ញុំគ្រប់ៗគ្នាបានស្គាល់រាជ ហើយនិយាយរឿងក្នុងចិត្តនេះជាមួយនឹងរាជ ខ្ញុំសង្ឃឹមថារាជ និង មិនធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់ម្ដងទៀតឡើយ។
ខ្ញុំក្រោយពីបានស្ដាប់នាងបកស្រាយរួច ក៏បានតបទៅកាន់នាងយ៉ាងជឿជាក់វិញថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំហ៊ានយកជិវិតរបសខ្ញុំ់មកសន្យា ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើឲ្យវេជ្ជរ៉ាឈឺចាប់ សូមព្រះធរណីស្រូបខ្ញុំចុះ។
នៅក្នុងរាត្រីនោះ បន្ទាប់ពីយើងទាំងពីរនាក់បាននិយាយពាក្យដែលលាក់ក្នុងចិត្តចេញមក វាបានធ្វើឲ្យយើងទាំងពីរធូរស្រាលក្នុងចិត្តយ៉ាងច្រើន ជាពិសេសគឺរូបខ្ញុំ ដែលបានផ្លាស់ប្ដូរពីការស្រលាញ់គេតែម្នាក់ឯង មកក្លាយជាគូរស្នេហ៍យ៉ាងពិតប្រាក ហើយនៅក្នុងវេលានោះយើងទាំងពីរនាក់ក៏បាននិយាយជជែកគ្នា រហូតដល់ត្រនិចនាឡិការបានតម្រង់ចំម៉ោង ៣:០០ ជិតភ្លឺ ទៅហើយ។
ខ្ញុំមើលម៉ោងរួចហើយ ខ្ញុំក៏និយាយប្រាប់ទៅកាន់នាង ដើម្បីឲ្យនាងឆាប់ចូលគេង និង និយាយពាក្យ Good Night ទៅកាន់នាង ព្រមទាំងពាក្យមួយម៉ាត់ ដែលខ្ញុំមិនដែលនិយាយទៅកាន់នារីម្នាក់ណាឡើយ នោះគឺជាពាក្យថា “បងស្រលាញ់អូន” ទៅកាន់នាង ហើយនាងក៏បាននិយាយពាក្យថា “អូនក៏ស្រលាញ់បង” មកកាន់ខ្ញុំវិញផងដែរ។
ហើយនៅក្នុងរាត្រីនោះ ខ្ញុំក៏បានគេងជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដែល ពោរពេញទៅដោយសេចក្ដីសុខ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ដែលមានពីមុនមកសោះ។
**********

Address

Phnom Penh

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when KhmerIdea Film- The Novel posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share