31/05/2026
Οι πόρτες τής Θεσσαλονίκης / Αστόρια
Φωτογραφία - Ιστορία - Κοινωνία
Για κάποιο λόγο, που δεν είναι σωστός και δεν είναι καλό να τον υιοθετήσει κάποιος αυθαίρετα, δεν γούσταρα ποτέ τον Τσιτσάνη. Όταν μάλιστα έμαθα και ποιος ήταν ο κουμπάρος του ήρθε και «έδεσε το γλυκό». Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ ιστορικά ο Ν. Μ. ήταν γνωστός αντικομμουνιστής –αλλά ταυτόχρονα μεγάλο λάτρεις τού ρεμπέτικου με τεράστια συλλογή δίσκων–, όπως και ο εγκέφαλος πίσω από την σκευωρία τής δολοφονίας τού αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, ο Ηλίας Πετρόπουλος μίλησε γι’ αυτόν με καλά λόγια: «…που συγχωρούσε τους μπατίρηδες μικροκλέφτες, που έβρισκε δουλειά στον κομμουνιστή γιο της κάθε μάνας που του προσέπεφτε, που δεν καταδέχτηκε ποτέ του να μεταβάλει σε χαφιέδες όσους του ζητάγανε ένα ρουσφέτι. Όλος ο λαός της Θεσσαλονίκης τον ελάτρευε. Απόδειξη η κηδεία του. Τον ακολούθησαν μέχρι το μνήμα του τριάντα χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι αριστεροί…»
Η πλεκτάνη που έστησε ο Δ. Μ. για τη δολοφονία τού Πολκ εστίασε σε τρία άτομα δύο εκ των οποίων ήταν μέλη τού ΚΚΕ [Αδάμ Μουζενίδης και Βαγγέλης Βασβανάς]. Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Μακεδονία», Γρηγόρης Στακτόπουλος, καταδικάστηκε το 1949 σε ισόβια για δήθεν συνέργεια στην υπόθεση της δολοφονίας του. Για την κατηγορία δεν υπήρξε το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο παρά μόνο η κατασκευασμένη ιστορία τού Δ. Μ.
Ο Πολκ το τελευταίο βράδυ τής δολοφονίας του είχε διανυκτερεύσει στο Ξενοδοχείο “Αστόρια” [Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας] – η πόρτα τής φωτογραφίας είναι από αυτό το κτήριο.
Γιατί ο Ν. Μ. πάσχισε τόσο πολύ και πέτυχε να παρουσιάσει τη δολοφονία τού Πολκ ως έργο κομμουνιστών; Η απάντηση είναι ότι είχε συγκεντρώσει στοιχεία για κλοπές τής αμερικανικής βοήθειας από παρακρατικούς και συνεργασία τής χωροφυλακής με Αμερικανούς σε κυκλώματα μαυραγοριτών.
Γράφω και ως παιδί που μεγάλωσε στην πλατεία τής Παλιάς Λαχαναγοράς, και αυτή θα παραμένει πάντα η πραγματική ονομασία της.
#αρχιτεκτονική
#πόρτα